U bent hier

Waarom Roelof Bisschop van het Lerarenregister af wil en waarschuwt voor de eindtoets

Kamerleden Roelof Bisschop (SGP) en Peter Kwint (SP) dienden een wetsvoorstel in om het Lerarenregister te schrappen. U weet wel: dat register waar járenlang aan gewerkt. We belden met Bisschop. En nu we hem toch spraken vroegen we ook waarom hij vreest voor “een rekolonisatie van de eindtoets door Cito”. Die eindtoets dreigt volgens de SGP’er evenals het Lerarenregister een instrument voor beleidsmakers te worden.

Peter Kwint en u willen dat het hele verplichte Lerarenregister uit de wet geschrapt wordt. Waarom?

“Het Lerarenregister is een dood paard. Je kunt trekken en duwen, maar na tien jaar is het nog niet in de benen. In zijn advies over het register had de Raad van State het heel pregnant staan: een Lerarenregister kan een goed idee zijn, maar wel als sluitstuk van een proces. Eerst moet er gewerkt worden aan zaken als werkrukvermindering, klassengrootte, salariëring…

Dit Lerarenregister is met de beste bedoelingen opgestart, onder mom van, voor en door leraren, maar het is al gauw in de praktijk een soort project geworden waar jan en alleman zich mee bemoeiden behalve de leraar zelf.

Arie Slob heeft het register al on hold gezet, maar wij willen dat er duidelijkheid geschapen wordt: we halen dit register uit de wet. Dat biedt de gelegenheid schoon schip te maken en toe te werken naar waar de minister mee bezig is: positie van leraren verbeteren. Laten we gedurende een aantal jaar werken aan de fundering. Dan kunnen we daarná kijken of we wat met zo’n register kunnen.”

Dus het Lerarenregister hoeft niet helemaal overboord?

“Een register kan waarde hebben, maar dan moet je dat van een heel andere kant invliegen.

Wat beoog je met een Lerarenregister? Het kán de beroepstrots versterken, maar daarvoor is het geen startpunt, het heeft hooguit een volgfunctie.

De schoolleider heeft er op toe te zien dat de kwaliteit geborgd wordt: dat de bevoegdheid en bekwaamheid van leraren op orde is en onderhouden wordt. Ik zou als schoolleider meer gebruik maken van bestaande instrumenten. In plaats van weer een nieuw instrument te willen dat feitelijk een stuk van mijn verantwoordelijkheid uit handen neemt.”

Het onderwijs verwijt de politiek al vaak zwabberbeleid. Bent u niet bang dat het weer afschaffen van een bijna ingevoerd verplicht Lerarenregister dit beeld versterkt?

“Erger is het als straks het Lerarenregister wordt ingevoerd en het een enorme flop blijkt te zijn.

Het gaat niet van de grond komen. Dit is een dossier dat al zo beladen is, daar kun je nauwelijks meer iets goeds van verwachten. En laten we wel wezen: in het verleden zijn bepaalde zaken al gigantisch geflopt. Neem de BAVO toets. Dat moest en zou een toets worden die elke leerling zou maken. Dat is op een smadelijke manier geflopt. Omdat het veld de meerwaarde er niet van inzag. Dan gaat het veld het niet doen. Ja met pressie, druk en sfeerverknallende maatregelen.

Of de diagnostische tussentijdse toets. Mislukt. Ook omdat daar in het veld geen enkel draagvlak voor was. Een speeltje van beleidsmakers die op die manier de zaak dachten beter te kunnen controleren. Zo werkt het niet.”

Voor wat betreft dat controleren: U hebt ook kritische vragen gesteld over de voorgenomen wijziging van het Toetsbesluit PO. Daarin zegt u zelfs de indruk te hebben dat er gestuurd wordt op een rekolonisatie van de eindtoets door Cito.

“Ons valt op dat de opgaven die bepalend zijn voor de normering nu van Cito komen. De toetsen van de verschillende toetsaanbieders zouden daardoor onderling vergelijkbaar worden, maar feitelijk worden ze vooral klonen van de Citotoets.

Maar waartoe is een eindtoets op aarde? Juist, om kinderen een optimaal advies te geven. Je zoekt dus een instrument dat dienstbaar is aan kinderen. Maar in de toelichting op het Toetsbesluit gaat het over onderlinge vergelijking, management, beheersbaarheid. Die eindtoets is bezig zijn doel volledig voorbij te schieten. Het wordt een instrument in handen van politici en inspectie.

Ik denk: Wat heeft een kind aan dit beleid? Laat een school die toets kiezen die optimaal aansluit bij jouw hele didactische cultuur en pedagogische sfeer. Dat is een andere kijk op toetsen dan de opvatting die het afgelopen decennium heerst. Toetsen doe je uitsluitend om leerlingen te ondersteunen in hun leerproces. Als je dat uit het oog verliest, vind ik dat een schoolvoorbeeld van ontsporing van een instrument dat in handen is gevallen van beleidsmakers die hun eigen dingen gaan doen.

Dus ja, ik vrees voor rekolonisatie: Cito is de norm en daar moeten andere toetsmakers aan voldoen.”

PO | VO

Aanmelden voor de Verus nieuwsbrief

Iedere week het laatste nieuws uit het onderwijs