U bent hier

Oud-bestuurder waarschuwt voor noodgrepen bij oplossen lerarentekort

Kwaliteit | Overheid en onderwijs
PO

Scholen zitten met de handen in het haar nu het lerarentekort voelbaar wordt. Gepensioneerd bestuurder Rien van Wijngaarden met decennialange ervaring waarschuwt voor noodgrepen. “We hebben al eens eerder forse tekorten meegemaakt. Van de toen gekozen oplossingen hebben we jaren last gehad, zowel in de groep als daarbuiten.”

Eind jaren ’90 werd Van Wijngaarden als schooldirecteur en vervolgens ook als bestuurder van PCPO TriVia geconfronteerd met een fors lerarentekort. “In die tijd was het ook gebruikelijk dat klassen werden opgesplitst of naar huis gestuurd.” 

Niet de toelatingseigen verlagen

De destijds gekozen oplossing: niet het verhogen van de slarissen, maar het verlagen van de toelatingseisen voor de Pabo. “Dat heeft allerlei gevolgen gehad”, constateert de oud-bestuurder nu. “Niets ten nadele van hardwerkende, goedwillende collega’s die in die periode begonnen zijn. Maar er waren ook mensen met maximaal mbo+ niveau die via omwegen instroomden in de pabo, daar nauwelijks het hoofd boven water hielden en voor de klas belandden.” Dat ging duidelijk ten koste van de kwaliteit van het onderwijs.

“Een taal- of rekentoets voor de Pabo was er niet, die kwamen later omdat men de schade moest repareren.” Van Wijngaarden is overtuigd: “Die toelatingseisen van de pabo, daar moeten we absoluut niet aan tornen. Onderwijs is een beroep. Een investering van de samenleving in de samenleving.”

Betaal de mensen

Hij heeft het altijd al geroepen: “De wal keert het schip”. “En het schip ligt inmiddels bijna onder.” Laat de samenleving het nu maar voelen, zegt de onderwijsman. “Als wij niet bereid zijn het onderwijs zodanig cachet te geven dat mensen er graag willen werken, heeft dat zijn weerslag op het aantal mensen dat er gaat werken. En dat zijn er nu dus veel te weinig.”
 
Wat er moet gebeuren? “Betaal de mensen. Niet 50 euro meer, eerder 500 euro meer.”

Een machtig beroep

Dan verandert hopelijk het imago van het onderwijs. Want oh, die verjaardagen waarop Van Wijngaarden moest aanhoren dat leraren een luizenbaantje hebben, met meer vakantie- dan werkdagen. “Dat beeld heeft jarenlang in de samenleving ten kwade gewerkt. Terwijl: het is een machtig beroep! Je kunt zoveel voldoening beleven aan het onderwijzen en helpen van kinderen, hen zien groeien. Daar ontleen je zoveel vreugde aan.”

Den Haag moet beslissen

Hij neemt het “Den Haag” kwalijk. Als bestuurder begon hij in 2015 al met het vullen van een invalpool. Het heeft nog even geduurd voordat de nood aan de man was, omdat de aow-leeftijd / de pensioengerechtigde leeftijd verhoogd werd, maar nu is het lerarentekort daar. 

“En als een simpele schooldirecteur en een eenvoudig bestuurder al het lerarentekort kan zien aankomen, dan geldt dat toch zeker ook voor de politiek? “Den Haag” heeft dit probleem als een hete aardappel voor zich uitgeschoven. Ze had jaren eerder moeten besluiten het onderwijs beter te betalen. Want áls men nu eindelijk actie onderneemt, significant beter gaat betalen maar ook de werkdruk vermindert, duurt het nog zeker vier jaar voordat het onderwijs daar de vruchten van gaat plukken.”