U bent hier

Blogs

Niemand in het onderwijs zal beweren dat passend onderwijs, als je naar het achterliggende principe kijkt, een slechte ontwikkeling is. Natuurlijk zijn ze er allemaal van overtuigd dat er voor elke leerling een passende plek moet zijn, dat ieder kind recht heeft op het onderwijs dat op hem of haar gericht en afgestemd is. Daar kan geen discussie over bestaan. Maar het was te voorzien dat de invoering van passend onderwijs niet vlekkeloos verloopt. Passend onderwijs kent dan ook verschillende werkelijkheden.

De vraag die mij als inkoper het meest wordt gesteld is om de aanbestedingsregels op een creatieve manier te omzeilen. Hierbij doelt men voornamelijk op het kiezen van een lichtere inkoopprocedure. Europees aanbesteden is nog altijd een ondergeschoven kindje waarvan veel mensen vinden dat de voordelen niet opwegen tegen de nadelen. Veelgehoorde argumenten om van de procedure af te wijken zijn: het kost veel tijd / je hebt geen invloed op de uitkomst / aanbesteden vergt veel expertise.

Onlangs hebben veel schoolorganisaties een nieuw strategisch beleidsplan voor de komende vijf jaar vastgesteld. Volgens mij een bijna onmogelijk opgave, want wie kan in deze tijd met een enorme versnelling van veranderingen zeggen wat je over vijf jaar bereikt wilt hebben? Welke bestuurder had voorzien dat de komst van zoveel vluchtelingen op dit moment voor veel schoolorganisatie misschien wel de belangrijkste ‘strategische’ doelstelling is om aan te werken?

De planners van ons welbevinden lijken de menselijke neiging tot affectie over het hoofd te zien. Het stichten van gezinnen, onderwijs geven, de zorg voor zieken en zwakken: we voelen zelf wel aan dat het zo hoort. Niemand hoeft ons daar opdracht toe te geven. 

Het hoort bij ouders dat zij zich druk maken over de toekomst van hun kinderen, zonder de illusie te hebben dat die kan worden afgedwongen. Maar het komt voor dat zij in hun wanhoop dit toch proberen. In Londen trekt Future Conditional de aandacht, een toneelstuk over ontspoord gedrag. Het is een aanklacht tegen het overheidsbeleid dat ouders zover heeft gebracht. De Engelse staatsscholen worden in snel tempo geprivatiseerd met de bedoeling dat zij gaan concurreren. Het inspectierapport en de extra’s die zij bieden, zijn daarbij de inzet. 

Zijn naam is Sajjad en heel veel tijd heeft hij niet. Conciërges zijn sowieso druk en liever bezig met doen dan met vergaderen; maar vanmiddag moet hij ook naar de moskee. Het is tenslotte vrijdag en hij ziet er ook echt op z’n vrijdags uit. Prachtig. Sajjad neemt zijn geloof serieus. 

We spreken op zijn school voor vmbo k/b in Leeuwarden met vijf collega’s over de invoering van Positive Behavior Support (PBS). Echt zo’n gesprek waar je blij van wordt, omdat ogen stralen en ideeën over elkaar heen buitelen. Maar van Sajjad weet ik het niet, ik krijg niet goed hoogte van hem. 

Pagina's