U bent hier

Blogs

Zijn naam is Sajjad en heel veel tijd heeft hij niet. Conciërges zijn sowieso druk en liever bezig met doen dan met vergaderen; maar vanmiddag moet hij ook naar de moskee. Het is tenslotte vrijdag en hij ziet er ook echt op z’n vrijdags uit. Prachtig. Sajjad neemt zijn geloof serieus. 

We spreken op zijn school voor vmbo k/b in Leeuwarden met vijf collega’s over de invoering van Positive Behavior Support (PBS). Echt zo’n gesprek waar je blij van wordt, omdat ogen stralen en ideeën over elkaar heen buitelen. Maar van Sajjad weet ik het niet, ik krijg niet goed hoogte van hem. 

De veronderstelling is dat het internationale bedrijfsleven investeringsbeslissingen mede laat afhangen van het opleidingsniveau van de lokale bevolking. Economen beweren op hun beurt dat onderwijs een factor van economische groei is. Voeg daar het beeld van de ‘kennissamenleving’ aan toe en we begrijpen waarom de scholen onder een vergrootglas zijn komen te liggen. 

De titel van deze blog was aanvankelijk ‘gegijzeld’. Het woord past nog steeds beter bij de inhoud maar gezien de actualiteit minder geschikt. Het geeft het gevoel weer wanneer we met mensen spreken over passend onderwijs.

Dan komt allereerst en vooral het gevoel en de uitspraak naar voren: we doen het voor de kids! Het gaat om de gedachte achter de operatie passend onderwijs. En wanneer je als directeur of als bestuurder je team wilt motiveren, het over passend onderwijs hebt aan tafel, dan refereer je natuurlijk vooral daaraan. 

De School (in Zandvoort aan Zee) heeft na veel pijn en moeite haar poort kunnen openen, maar de initiatiefneemster, Marjolein Ploegman, zag zich na enkele jaren genoodzaakt de school onder de hoede te brengen van Lucas Onderwijs (een schoolbestuur dat in het midden van de 19e eeuw door nonnen is opgericht). Aan de stichtingsnorm van 200 vreesde zij niet op tijd (binnen vijf jaar) te kunnen voldoen. Voor bestaande schoolbesturen geldt een lichter regime, vandaar deze overdracht. Het is voor nieuwe schoolbesturen bijna niet te doen, vertelde zij me.

“Op naar meer ruimte voor nieuwe scholen!” Met deze enthousiaste uitroep beëindigt staatssecretaris Sander Dekker zijn brief waarin hij aankondigt het in zijn ogen starre onderwijssysteem eens flink te gaan opschudden. Hij ziet het helemaal zitten: geen verzuilde richtingen meer, maar een moderne interpretatie van artikel 23 van de Grondwet.

Een vakvrouw is ze, lerares in het basisonderwijs. Aan haar deskundigheid wordt door niemand getwijfeld, bij de ouders is zij geliefd. Toch kwam zij onlangs met een aantal van hen in aanvaring. Het schooladvies van hun kinderen was lager dan de score op de Cito-eindtoets (die sinds dit schooljaar op een later moment wordt afgenomen). De ouders verwachtten dat zij haar advies naar boven zou bijstellen, maar dat was zij niet van plan. Tegen een van hen had zij gezegd: “Uw kind is Cito-wijs, maar niet vwo-wijs.”

Pagina's