U bent hier

Blogs

Op drie momenten ben ik hem in mijn leven tegen gekomen en is hij een belangrijke inspiratiebron voor mij geweest: de deze week op 88-jarige leeftijd overleden Wim ter Horst. 
Voor degenen die hem niet kennen: Ter Horst is onderwijzer geweest en later leraar opvoedkunde aan de Hervormde Kweekschool in Amsterdam. Vanaf 1965 werkte hij als orthopedagoog in Zetten en in 1970 promoveerde hij en werd hoogleraar pedagogiek in Leiden. In 1983 ging hij met emeritaat.

Satire is een onmisbare vorm van humor in iedere samenleving. Licht pijnlijke grappen vergroten maatschappelijke kwesties uit, overigens zonder cynisch te worden. Met die ogen kijk ik naar, de in korte tijd zeer populair geworden serie, De Luizenmoeder, over het wel en wee van een basisschool en haar ouders. De participatie-pizza-party moet ervoor zorgen dat ouders meer betrokken raken bij de school.

Een te snelle integratie van passend onderwijs met jeugdzorg werkt averechts. Samengaan heeft tijd nodig.

Ze was de avond voor de spelletjesdag tot elf uur bezig geweest om ouders te charteren die wilden begeleiden. ’s Ochtends was ze extra vroeg op school om alles klaar te zetten. De kinderen hadden een topdag. Maar de hulpouders zuchtten dat de groepen kinderen zó groot waren, dat het eigenlijk niet ging. En hetzelfde gold voor het schoolreisje, vertelde de juf me: 14 kinderen per begeleider. Omdat er daar zo weinig van waren.

“Toetsen zijn leuk!”, roep ik mijn dochter toe. “Dan mag je laten zien wat je kunt.” Ze knikt. “Gewoon relaxed blijven en lekker die toets maken”, voeg ik luchtig toe. Maar van de mail die de juf ons drie weken geleden schreef, werd ikzelf helemaal niet relaxed. 

In Delft staat de horizon, een communityschool waar ieder kind met een achterstand aan de schoolcarrière begint. De ambitie van de school is de kinderen zonder achterstand de basisschool te laten verlaten, op het niveau dat bij het kind past. Als zelfbewuste, sociale kinderen die hun kwaliteiten kennen en willen inzetten voor de samenleving als geheel. Ik geloof dat het onderwijs een bijdrage kan leveren aan de kansen van kinderen en de verbondenheid in de samenleving.

Pagina's