U bent hier

Stop je energie niet in werkdrukverlaging, maar in meer werkplezier

Jarenlang probeerden ze de werkdruk te verlagen. Maar op een gegeven moment moesten Gerjan Kroese en zijn team onder ogen zien dat het gewoon niet lukte. Dus richtten ze zich op het vergroten van het werkplezier. Dát werkt. “Ik voel verschil.”

Een reëel probleem

Als hij hoort dat iemand het heeft over de ‘beleefde werkdruk’ in het onderwijs, gaan zijn nekharen overeind staan. “Dan ga je het probleem bagatelliseren. Want ik loop al even mee in het onderwijs en zie dat werkdruk een reëel probleem is”, zegt de directeur van de Ds. Van Maasschool in Wapenveld. Een aantal keer volgde zijn team trajecten om die werkdruk te verlichten. Het werkte niet.

Toen las Kroese het boekje Van werkdruk naar werkplezier van Annemieke Schoemaker. Hij besloot niet langer te proberen de werkdruk te verminderen, maar het werkplezier te vergroten. Schoemaker begeleidde de school. De leerkrachten dachten samen na over de vraag wat hun werkplezier zou vergroten. Op een scrumboard werden de uitdagingen genoteerd: op persoonlijk-, groeps- en schoolniveau.

Sssst, stille werktijd

Een voorbeeld: na schooltijd kun je dingen doen zoals een toets analyseren. Maar de kans is groot dat, terwijl jij lekker bezig bent, een collega binnenloopt met een vraag. Voordat je weer goed in je werk zit, ben je zo twintig minuten verder. Daarom voerde de Ds. Van Maasschool ‘stille werktijd’ in. Kroese: “We wilden geen bordje met ‘niet storen’, dus maakten er één met ‘stille werktijd’.” Daarop geef je aan van hoe tot hoe laat je niet gestoord wilt worden. “Drie kwartier, een uur lekker kunnen doorwerken, dat vergroot je werkplezier”, ervaart de directeur. 

Minder mail

Ook over de mail werden afspraken gemaakt. “’t Is natuurlijk een geweldig medium, maar de mail kan ook een enorme werkdruk opleveren. We hebben afgesproken elkaar minder te mailen. En we verwachten niet dezelfde dag nog een reactie. Is iets dringend, dan loop je langs om te zeggen dat je snel een mail terug verwacht.”

“Ons werkplezier vergroot als het bijdraagt aan hoe het met de kinderen gaat”, merkte Kroese de afgelopen twee jaar. “Om goed les te kunnen geven moet er een flow zijn, geen constante spanning.”

Verplicht pauzeren

Ontspanning kreeg dan ook aandacht: iedereen houdt pauze. “Als de kinderen de klas uit zijn, kun jij lekker aan het werk, was de gedachte. Maar we hebben afgesproken tussen de middag een halfuur samen te zitten, lekker eten, samen praten… daarna gaat iedereen zijns weegs. En ik wil dat mensen om half vier ook even hun lokaal uitkomen om koffie te drinken. Het kost je maar tien minuten. Even een break, daarna kun je weer verder.”

Andere scholen volgen

De Ds. Van Maasschool maakt deel uit van de Federatie Veluwezoom & IJsselstreek. Ook andere scholen van de federatie worstelen met werkdruk en als gevolg daarvan uitval. Ze startten een project, begeleid door adviseurs van het Vervangingsfonds. Eind vorig schooljaar hielden ze allemaal een quickscan. Met stip op 1 in de risico top-3: overuren. Evenals de Ds. Van Maasschool kiezen collega-scholen er nu voor hun aandacht te verleggen van werkdruk naar werkplezier. 

“Ik voel het verschil”, zegt Kroese. “Collega’s geven aan dat het terugdringen van werkdruk niks opleverde, maar dat ze nu effect merken. Het mooie is dat elke school voor zichzelf kan bepalen hoe het werkplezier vergroot wordt.”

PO

Aanmelden voor de Verus nieuwsbrief

Iedere week het laatste nieuws uit het onderwijs