U bent hier

Onderwijs aan ernstig meervoudig beperkte kinderen: ‘Rechtsongelijkheid in passend onderwijs’

“Er is sprake van rechtsongelijkheid in onderwijs. Dát vind ik het moeilijkste.” De zorgen over onderwijs aan ernstig meervoudig beperkte kinderen die het speciaal onderwijs vorige week in onze nieuwsbrief uitte, waren tyltylschool-directeur Frans Thiessen uit het hart gegrepen. Fenna Fenger, moeder van een EMB-kind, benadrukt het belang van onderwijs. “Ze is enorm gegroeid, ze wordt autonomer, ze wordt iemand.”

Kinderen hebben recht op onderwijs tot hun 20e. Dus óók EMB-kinderen (met een ernstige meervoudige beperking), zou je denken. Maar Thiessen ziet dat het ene samenwerkingsverband (SWV) passend onderwijs in één keer een TLV (toelaatbaarheidsverklaring, nodig voor toegang tot speciaal onderwijs, red.) afgeeft tot 20 jaar, terwijl een ander dat afgeeft tot 16 jaar.

In de ene regio wel, in de andere niet

En dan volgt het punt waarop het SWV, waarin scholen in regio’s in onderling overleg het geld voor onderwijs aan zorgleerlingen moeten verdelen, oordeelt dat het kind naar de dagbesteding moet. 

Ook als Thiessen vindt dat het kind op zijn tyltylschool De Maasgouw in Maastricht nog ontwikkelingsmogelijkheden heeft. “Dit leidt dus tot rechtsongelijkheid.”

Nog 40, 50 jaar naar de dagbesteding

Echt, als een kind 17, 18 jaar oud is en de ontwikkeling stopt, dan gaat Thiessen geen onderwijs meer aanvragen. “Maar wij hebben kinderen in deze categorie waar ontwikkeling in zit. Pas als er geen ontwikkeling meer is, moeten ze naar de dagbesteding. Daar kunnen ze nog 40, 50 jaar verblijven. Waarom zou je ze dan niet nog 2 jaar onderwijs gunnen? Dat heeft in mijn ogen alleen met de centen te maken.

Het recht op onderwijs voor deze kinderen is in de afgelopen jaren opgebouwd en heeft bewezen meerwaarde. Nu wordt het in korte tijd deels weer afgebroken.”

Hokjesdenken 

De directeur hekelt het ‘hokjesdenken’ in onderwijs en zorg. Onderwijs aan EMB-kinderen kost per kind zo’n 27.000 euro per jaar, bekostigd door de scholen en dus OCW, de dagbesteding tussen de 30 en 40.000 euro, bekostigd vanuit de zorg. “We zitten toch met z’n allen in één Nederland? We kunnen het geld maar één keer uitgeven.”

Wat EMB-kinderen leren op de tyltylschool? “Zo zelfstandig mogelijk te zijn”, zegt Thiessen. “Leren in een elektrische rolstoel te rijden. Leren te communiceren, mogelijk via een spraakcomputer. Als je zo min mogelijk afhankelijk bent, heb je in je verdere leven minder zorg nodig. Als je het toch over geld hebt, tel dan eens uit wat dat oplevert.”

Dit is Thiessens wens: Dat de ouders van EMB-kinderen niet “hoeven te vechten om een TLV”, maar dat deze kinderen buiten de Wet passend onderwijs vallen en er landelijke bekostiging voor hen komt. 

Liever zorggeld naar dit kind

“Ik merk dat het vso vanaf 16 jaar begint over uitstroom naar dagbesteding omdat samenwerkingsverbanden niet meer willen betalen”, zegt Fenna Fenger, moeder van een EMB-kind. 

“EMB-kinderen moeten buiten passend onderwijs gefinancierd worden”, vindt ook Fenger. “Sinds passend onderwijs krijgen SWV’s te maken met kinderen waarvan ze niet eens wisten dat ze bestonden. En van wie ze dus ook de mogelijkheden niet kennen.”

Ja, je moet héél veel geld in onderwijs aan deze kinderen investeren en dat komt nooit terug, zegt Fenger. “En dus zeggen SWV’s dat er écht geld naar deze kinderen moet. Maar niet hun geld, liever zorggeld.”

Onderwijs, benadrukt Fenger, is voor haar dochter heel erg belangrijk. “Als je leert te communiceren, als je leert dat anderen op jou reageren, heb je de mogelijkheid je te ontwikkelen tot eigen regie. Dat is van wezenlijk belang. Niets is zo schadelijk als niet gezien worden.”

PO | VO

Aanmelden voor de Verus nieuwsbrief

Iedere week het laatste nieuws uit het onderwijs