U bent hier

Kindertheologie maakt levensbeschouwelijk onderwijs tot persoonsvorming

Zeker op christelijke scholen stond godsdienstonderwijs van oudsher gelijk aan geloofsopvoeding. Naast het gezin en de kerk was de school de derde pijler onder de geloofsoverdracht. Dat is voor de meeste scholen niet meer zo, alleen al omdat de leerlingen in meerderheid het christelijk geloof niet van huis uit meekrijgen.

Maar wat beoog je als school dan met levensbeschouwelijk onderwijs, en welke plaats heeft de Bijbel daarin? Hoe worden die mooie, vreemde, weerbarstige verhalen meer dan illustraties bij de waarden en normen die je kinderen wilt bijbrengen? Hoe wordt de Bijbel een bron die leerlingen (én leraren) helpt om zelf betekenis te geven aan wat ze zien, horen en ervaren en te ontdekken wat voor hen van uiteindelijke waarde is?

De kindertheologie is al enige decennia in ontwikkeling als een benadering die juist dat beoogt. Godsdienstpedagoog Henk Kuindersma, de grand old man van de kindertheologie in Nederland, heeft er samen met Maartien Hutter, theoloog en pedagoog bij het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap, een boek over geschreven.

Gouden momenten

Nooit meer een kleurplaat. Raak geïnspireerd door kindertheologie belooft ‘gouden momenten’ als je met kinderen op ontdekkingsreis gaat in de Bijbel. Het boek beschrijft op een toegankelijke manier wat kindertheologie is en wat die benadering van leraren en andere opvoeders vraagt. Diverse praktijkvoorbeelden illustreren dat.

Kindertheologie is een “actieve, ontdekkende manier van omgaan met de Bijbel” waarin kinderen met hun vragen en inzichten en ontdekkingen voluit serieus genomen worden. Als leraar en leerlingen ga je, in gesprekken en/of met behulp van creatieve werkvormen, samen op zoek naar wat een Bijbelverhaal je mogelijk te zeggen heeft. Daarbij ben je als leraar zowel een “aandachtige waarnemer” als een “betrokken reisgenoot” en een “inhoudelijke gids”.

Inspirerend en irriterend

Dat vraagt natuurlijk meer dan het voorlezen van een verhaal uit de godsdienstmethode. De school moet er tijd en ruimte voor maken. Van leraren vraagt het fijngevoeligheid en expertise, én de openheid om niet uit te zijn op een bepaalde ‘uitkomst’ van de les. Dit is bij uitstek een benadering die laat zien “hoe bijbelse verhalen inspirerend en irriterend de leefwereld van kinderen kunnen openbreken”, schrijft godsdienstpedagoog Bert Roebben in zijn aanbeveling. Én die van leraren, zou je kunnen toevoegen.

Pedagogische kijk

De kindertheologische benadering sluit heel goed aan bij de pedagogische kijk op onderwijs die Verus voorstaat. Zelf mogen theologiseren, betekent voor kinderen en jongeren met hun diverse achtergronden dat zij zelf betekenis geven aan Bijbelverhalen. Met dit boek in de hand kunnen leraren gestalte geven aan levensbeschouwelijke vorming die bijdraagt aan de mens- en volwassenwording van kinderen en jongeren.

PO | VO

Aanmelden voor de Verus nieuwsbrief

Iedere week het laatste nieuws uit het onderwijs