U bent hier

Een hond in de klas oordeelt niet

“Lola heeft geen dossierkennis. Ze is er gewoon. En leerlingen willen heel hard voor haar werken.” (V)so Koetsveldschool in Den Haag heeft een heel bijzondere medewerker: Lola is een hond. Baasje en docent Jessica Timmer geeft leerlingen samen met haar ‘co-trainer’ weerbaarheidstraining.

Drie jaar geleden nam Timmer haar pup voor het eerst mee naar school. Thuis merkte ze hoe goed Lola emoties aanvoelt en daarop reageert. Dus vroeg ze haar directeur of ze mocht uitzoeken wat de hond op school kon betekenen. 

Compleet ontspannen

In het begin nam Timmer haar pup mee haar eigen klas in. Lag ze in een mand achterin het lokaal. Soms stond ze op om even geaaid te worden. “Ik vond het ongelofelijk wat een verbindende werking er uitgaat van zo’n hond in de klas”, vertelt Timmer. “De kinderen voelden dat ze samen voor Lola wilden zorgen. En soms zaten ze geconcentreerd te lezen terwijl ze, zittend aan hun tafeltje, Lola aaiden. Compleet ontspannen.”

Positieve uitzonderingspositie

Vandaag staat Lola op het voetbaldak van de school met een 13-jarige leerling. In de klas is de jongen prikkelgevoelig en verbaal en fysiek onrustig. Timmer: “Met Lola ziet hij wat zijn gedrag teweeg brengt. Ze kent zijn dossier niet, maar reageert wel op zijn houding en stem. Deze leerling krijgt door zijn gedrag veel negatieve aandacht. Maar op woensdag heeft hij een heel positieve uitzonderingspositie: híj mag de klas uit en met de hond gaan trainen.”

Een hond oordeelt niet

In de kantine vertelt een collega hoe één van haar leerlingen, een slechte lezer, ineens een hele pagina aan één stuk doorlas toen Lola naast haar zat. “Zo’n hond oordeelt niet. Ze is er gewoon en leerlingen willen hun best voor haar doen maar voelen geen druk door haar aanwezigheid. Ze overstijgen zichzelf.”

Een bal stuitert over het voetbaldak en Lola rent er enthousiast achteraan. Maar als ze hem gevangen heeft, is ze niet van plan de bal weer af te staan. “Lola, geef de bal”, zegt de jongen. En nog een keer, en nog een keer. Nu iets ongeduldiger. “Rustig”, zegt Timmer. “Geeft de bal maar”, zegt de jongen nog een keer. En ja hoor: Lola laat los. Timmer: “Hartstikke goed! Je zei het rustig en duidelijk, je zei het niet boos. En dan luistert ze naar je.”

Weerbaarheidstraining 

Leerkracht en hond volgden trainingen bij Pets4Care. En inmiddels is Lola elke woensdag aanwezig. In overleg met de orthopedagoog worden leerlingen bij Timmer aangemeld voor weerbaarheidstraining. In principe krijgt een kind zes sessies van 40 minuten. Daarna is er een evaluatie en wordt besloten of ze wel of niet doorgaan.

“Hoe ziet Lola eruit?” vraagt ze op het voetbaldak. “Zwart-wit”, antwoordt de jongen. “Ja, maar hoe voelt ze zich?” “Blij.” “Ja, dat zie je goed! Goed van jou joh, dat je mijn hond zo blij maakt. Daar mag je trots op zijn!”

Geheimen door de hondenlijn

Sommige kinderen trainen op het dak van de school, met anderen maken Timmer en Lola een wandeling. De leerlingen leren via Lola de wereld inkijken, vertelt Timmer. Letterlijk: ze moeten om zich heen kijken om de hond goed te kunnen begeleiden tijdens de wandeling. En intussen praten ze. Met Lola, en zo onopgemerkt met Timmer. “Lola is een katalysator. Via haar lijn komen de geheimen van de kinderen bij mij terecht.”

PO | VO

Aanmelden voor de Verus nieuwsbrief

Iedere week het laatste nieuws uit het onderwijs