U bent hier

Door de ogen van... Marianne van Heeswijk 'Positieve verhalen in plaats van haatzaaierij'

Marianne van Heeswijk is beeldend kunstenaar in Den Bosch. In Op Adem vertelt ze over het Tapijt voor Vrede. Zo'n tijdelijk Tapijt wordt gelegd samen met omstanders en toevallige passanten, onder meer op schoolpleinen. "Samen bouwen schept een band voor even, maar is een inspiratie voor langer."

tekst: Annemieke van der Velden | beeld: Arna Schoemans

“Het idee van het Tapijt voor Vrede is ontstaan in 2015, toen ik in het Stedelijk Museum van Den Bosch een tijdelijk tapijt mocht leggen in het kader van verbinding. Daar raakte ik met bezoekers in gesprek. Het was de tijd van de vluchtelingencrisis en ik voelde sterk dat we in de samenleving positieve verhalen nodig hebben in plaats van haatzaaierij. Het volgende tapijt wilde ik daarom leggen met vluchtelingen en plaatselijke bewoners.”

“Dat bleek een groot succes: verhalen kwamen los en er ontstonden over en weer vriendschappen. Inmiddels hebben we, met een groep Syrische en Nederlandse vrijwilligers vanaf het eerste uur, al meer dan vijftig Tapijten voor Vrede gelegd overal in het land. Van moskee, tot kerk, festival, school of plein.”

“Het leggen van het Tapijt is een co-creatie en elke keer weer een feestje om te doen. Met omstanders en toevallige passanten die spontaan meebouwen. Mensen van alle rangen, standen, culturen en leeftijden -vaak volslagen onbekenden van elkaar-, en die op dat moment allemaal met hetzelfde bezig zijn. De kern van het Tapijt voor Vrede is dan ook dat mensen elkaar leren kennen op basis van gelijkwaardigheid. We zijn allemaal van vlees en bloed en hebben dezelfde emoties: ‘I am you’.”

 

“Mijn boodschap is: probeer je in de ander in te leven. Er wordt vaak te gemakkelijk geoordeeld. Terwijl mensen toekijken bij het Tapijt delen we daarom kaarten uit met de tekst: ‘Wat als… je ergens anders geboren was, met minder kansen’.”

 

“Het materiaal dat we gebruiken is kleurrijk: oude flessendoppen, potdeksels, cd’s, alles als het maar rond is. Materiaal met een verleden. Elke dop staat voor een persoon en dat wordt vermengd in het idee van vrede en met elkaar verbonden zijn. Het Tapijt wordt bewust niet verlijmd, maar is tijdelijk. Net zoals boeddhisten iets in het zand tekenen en het daarna weer uitvegen. Het gaat echt om de gezamenlijke ervaring van het samen bouwen. Dat schept een band voor even, maar is een inspiratie voor langer. “

“We krijgen overwegend positieve en enthousiaste reacties. Maar soms ook niet. Zoals van een man in Spakenburg waar een hoog PVV-gehalte is, die weigerde mee te bouwen om de reden dat ook drie moslima’s met hoofddoek meededen. Vaak is het gebaseerd op angst om het niet kennen.”

“Toch ben ik van het vertrouwen, dat het goed komt. Zoals die keer toen een man die het allemaal wat sceptisch aanzag en op mijn vraag ‘Wat vindt u ervan?’ reageerde met ‘Ik denk er het mijne van, maar dit líjken me aardige mensen’. Kijk, dáár doe ik het voor!”

www.villavanheeswijk.nl

PO | VO | MBO | HBO | WO

Aanmelden voor de Verus nieuwsbrief

Iedere week het laatste nieuws uit het onderwijs