U bent hier

De bezorgheid van wethouders

Wethouders in de vier grote steden (maar hoe snel nemen anderen dat niet over...) verlangen bevoegdheden om in te grijpen in falende basisscholen. We kennen de uitspraken van Geluk (Rotterdam) en Asscher (Amsterdam). Hun bezorgdheid om de toekomst van vele kinderen verdient sympathie. Geen misverstand daarover. Maar hun oplossing, een eigen bevoegdheid om in te grijpen, past niet.

Wethouders in de vier grote steden (maar hoe snel nemen anderen dat niet over...) verlangen bevoegdheden om in te grijpen in falende basisscholen. We kennen de uitspraken van Geluk (Rotterdam) en Asscher (Amsterdam). Hun bezorgdheid om de toekomst van vele kinderen verdient sympathie. Geen misverstand daarover. Maar hun oplossing, een eigen bevoegdheid om in te grijpen, past niet.

Tekst: Harm Klifman

Op zich zijn de zorgen van de wethouders ons dierbaar. Ouders verwachten terecht dat scholen het beste van zichzelf geven om leerlingen ver te brengen. En als dat niet gebeurt en soms zelfs bij lange na niet gebeurt, dan is er inderdaad iets aan de hand.

Op dit moment is het de inspectie van het onderwijs die namens de minister optreedt als toezichthouder en die in die positie eerstverantwoordelijke is om met de onderpresterende school afspraken te maken over verbetering. De locale overheid, de wethouder of diens afdeling onderwijs heeft op dat punt geen taak. Er is niets op tegen om je als wethouder verantwoordelijk te voelen, je bent het daarom nog niet. De inspectie is de aangewezen instantie om met het bestuur en de desbetreffende schoolleiding snel tot verbeteracties over te gaan.

Er is nog een tweede punt waar we de aandacht op willen vestigen. In recent onderzoek van het SCP is aan besturen gevraagd welke zaken hen het meeste bezighouden. Voor het po staat lumpsumfinanciering op de eerste plaats en huisvesting op de tweede: 45% van de besturen is hier erg druk mee. Als je vervolgens aan deze besturen vraagt waar ze dan zo druk mee zijn dan is het standaardantwoord: met de stroperigheid van de gemeente die maar geen beslissing neemt of durft te nemen.

Wat leert ons dit? Eigenlijk maar één ding, namelijk dat we de wethouders graag willen prijzen in hun voornemen om slagvaardig op te treden en dat we hen adviseren om dat vooral te doen in zaken die de huisvesting van scholen aangaan. Misschien krijgen de besturen dan tijd en ruimte vrij om zich daadwerkelijk bezig te houden met de dingen die ertoe doen: goed onderwijs aan alle kinderen.

>>Reageer op dit bericht

PO

Aanmelden voor de Verus nieuwsbrief

Iedere week het laatste nieuws uit het onderwijs