U bent hier

Team building

Eerst zag ik het niet eens. Maar nu wel, misschien omdat ik het in de praktijk zo weinig zie. In verhoudingen op school, in bedrijven, in gezinnen. Terwijl het daar toch mee begint, als ik Michelangelo goed begrijp. Die schildert hier immers de genesis, de wording van de mens in vertrouwen en loslaten. Maar blijkbaar is dat geen gemakkelijk huwelijk.

Ik mijmer, zie de twee handen: wie geeft wie nu eigenlijk het volste vertrouwen? Wie begint, neemt als eerste het risico? Wie durft te geloven in de scheppingskracht van ieder mens door los te laten? Dat afstand nieuwe nabijheid creëert? Dat áls het fout gaat het (meestal) beter komt?

Trouwens: het zál fout gaan, zegt de moeder tegen haar zoon bij zijn eerste smartphone. Ondanks de heldere afspraken. Maar daar komen ze wel uit, zegt ze: ‘We are on the same team’.  

Zelfs de draaideurleerling draait bij; vindt het moeilijk om misbruik te blijven maken van de onweerstaanbare overdosis vertrouwen die hij (vaak tegen beter weten in) krijgt van zijn docent.

Hoffmanns genoeg om niet al te naïef te zijn in deze wereld. Controle is soms nodig. Maar vertrouwen is beter. Het beste. Noem het: leven vanuit een tweede naïviteit, die heel maakt en verbindt. 

Wat je nodig hebt is geloof in kleine stapjes en een lange adem. Als leidinggevende, als ouder, als docent. Je gaat de kracht ervan ontdekken, met vallen en opstaan. Vreugde ervaren omdat je mensen ziet op- en openbloeien, durven en creëren. Kijk maar naar wat jou zelf op je benen zet, vleugels geeft. En leer in mildheid van je fouten.  

Je fouten? Geen probleem. We are on the same team.

Nieuwe reactie inzenden

Pim Kalkman

adviseur identiteit / PBS-coach
0348 74 44 44

Lees ook

Pim Kalkman
Pim Kalkman
Pim Kalkman