U bent hier

Adventsblog IV – Hoop vinden in ieder kind

Na vier weken van voorbereiding staat dadelijk de Kerst voor onze deur. Ieder jaar mogen we Kerst weer in dankbaarheid ontvangen. Maar hoe doe je dat eigenlijk? En: is het wel mogelijk iets in dankbaarheid te ontvangen als er voor je gevoel zo veel dingen niet kunnen?

Het belooft een bijzondere decembermaand te worden. Want hoewel Kerst een feest is dat iedere lockdown in zichzelf weerstaat, verandert er voor veel mensen wel veel aan hun beleving van Kerst dit jaar. Niet alle families kunnen met z’n allen samenzijn, hoewel ze dat graag zouden willen. In de Rooms-katholieke kerk is inmiddels besloten geen publieke nachtmissen te laten plaatsvinden in de Kerstnacht. Tegelijkertijd vraagt Kerst openheid van ons. Het is het feest van ontvangen, in letterlijke zin en figuurlijk. Wie aan het Kerstverhaal denkt, zal zich niet aan de indruk kunnen onttrekken dat de reis van Jozef en Maria niet liep “zoals gepland” en desalniettemin zijn waarde toonde in de meest donkere nacht. Met ander woorden: voor dat ontvangen moeten we ook zelf iets doen.

Aandacht

Dat merkte ik weer toen ik afgelopen week mijn mailbox aan het bijwerken was. Tussen de mails die allemaal direct beantwoord móeten worden (u kent dat wel aan het einde van het jaar) trof ik een aantal digitale kerstkaarten aan. Misschien is het ouderwets, maar het treft mij toch altijd als mensen of organisaties tijd en aandacht besteden aan het versturen van zo’n kerstgroet. Ik neem dus ook altijd wat stille tijd om ze te lezen. Tussen de kerstwensen, zat er een van ons gewaardeerde lid MBO Utrecht, met een prachtig kort gedicht, dat ik graag met u deel:

Laat de kerstklokken luiden

Over de hoop

Die mensen verbindt

En over de onschuld

Die wordt geboren

In ieder kind

Raken

Soms word je geraakt door een tekst en duurt het even voordat je precies weet waarom dat zo is. Zo verging het mij met deze tekst. Dat komt, vermoed ik, omdat hij met zo weinig woorden de essentie van de tijd die voor ons ligt weet te raken én die verbindt met de prachtige opgave van het onderwijs.

We vieren Kerst immers niet voor niets in de donkerste tijd van het jaar. Het is onze continue herinnering dat hoop er niet alleen is op de meest zonnige en warme dagen, maar juist als we die niet lijken te zien. De hoop van het Kerstfeest brengt ons bij elkaar in deze ingewikkelde tijd, want juist die hoop hebben we nodig.

Hoop en licht

Maar veel mooier is nog dat slot: de onschuld die wordt geboren in ieder kind. Daar draait Kerst om: dat éne kind dat hoop en licht zou zijn voor zo veel mensen, nu al twee millennia lang. En precies dat is ook de kern van ons onderwijs: dat in ieder kind iets van die hoop weerklinkt.

Wanneer we dan Kerst vieren met minder familieleden en minder cadeaus en uitbundigheid dan we allicht gewend zijn, laat ons dan openstaan voor die gedachte: dat ieder kind iets van licht brengt, ook in de donkerste nacht. En dat in ons onderwijs dat licht iedere dag weer mag schijnen. Zo brandt het licht van Advent het hele jaar door.  

Nieuwe reactie inzenden

Mark Buck

lid college van bestuur
0348 74 44 78