U bent hier

Adventsblog III – Bronnen van bereidheid

“Keulen en Aken zijn niet op één dag gebouwd.” Die uitspraak van mijn grootmoeder staat me ook vele jaren na haar overlijden nog levendig voor de geest. Het kan zijn omdat we zo dicht tegen die twee steden aan woonden, maar ik zag als jonge jongen meteen voor me wat ze bedoelde: goede dingen hebben tijd nodig. Ze vragen zowel bereidheid als bereiding. Het is van de vier thema’s die ik in deze adventsreeks wil behandelen misschien wel de meest ingewikkelde.

Want de mens is van nature ongeduldig. Leerlingen willen dat hun leraar de toetsen nog dezelfde dag heeft nagekeken, in een spannende vergadering valt degene die hapert in plaats van direct antwoord te geven direct uit de toon. Deze tijd laat tegelijkertijd ook een spiegel zien: een vaccin dat “al binnen een jaar” klaar is, roept bij sommige mensen twijfels op: heeft het goede niet meer tijd en meer testen nodig?

Voorbereiding

In deze Adventstijd leren we dat het goede ook geduld nodig heeft, vier weken nemen we dagelijks de tijd om ons voor te bereiden op de kersttijd die komen gaat. En dat is niet altijd even makkelijk; dezelfde oma die mij vertelde over Keulen en Aken wist hoe veel moeite ik had met het dagelijks openen van slechts één vakje van de adventskalender, waarachter weer een beetje chocola lag verscholen.

En toch loont goede voorbereiding. Dat weet niet alleen degene die rondom het Kerstdiner wel eens te laat geprobeerd heeft de kalkoen richting de oven te brengen, maar ook de leraar die nog even vijf minuten in stilte in zijn lokaal zit voordat de leerlingen binnenkomen. Of degene die zijn spullen voor de volgende dag al de avond tevoren inpakt. Wie bereid is op wat komen gaat, kan met meer ontspanning iets nieuws tegemoet treden.

Tijd nemen

Bereiding is niet alleen een kwestie van letterlijk tijd nemen en voorbereiden, maar ook de manier waarop je naar die tijd kijkt. De Gentse bisschop Lode van Hecke zegt daarover iets zeer waarachtigs in zijn adventsgesprek

“Ik vroeg iemand hoe hij de vele uittredingen uit het religieuze leven verklaarde, evenals het ophouden van relaties enzoverder. En hij zei me: “Ja, Lode, je kan leven met problemen, maar je kan niet leven van problemen.” Het is een zin die me al op veel momenten gered heeft. De adventstijd is een tijd van bevraging: waar laad ik mijn batterijen mee op? Een paar weken geleden keek ik in de krant en ik telde hoeveel bladzijden er gingen over corona. Het waren dertien grote bladzijden. (…) Je kijkt naar televisie en het gaat weer over hetzelfde. Dan mag je niet verwonderd zijn dat de mensen gedeprimeerd geraken, want daar kan je niet van leven. Ik kan daar wel mee leven. Dan is de vraag natuurlijk: waarvan kan ik leven, waar vind ik een bron?”

Laten we daarom deze tijd waarin weinig vanzelfsprekend lijkt te zijn ook gebruiken om te zoeken naar onze bronnen. Soms brengt die je terug naar de klas waar je je eerste les gaf, soms naar het aansteken van een kaars in de adventskrans, soms richting een willekeurige gedachte aan je liefhebbende grootmoeder. Allemaal manieren van voorbereiding, van bereid zijn; dicht bij onze eigen bronnen.

Nieuwe reactie inzenden

Mark Buck

lid college van bestuur
0348 74 44 78