U bent hier

Adventsblog II – Durf te verwachten

De eerste kaars in de adventskrans brandt, in veel huizen zijn de kerstbomen al verschenen en verrassend genoeg zijn ook de winkelstraten behoorlijk druk. De adventstijd als voorbode voor het kerstfeest is onmiskenbaar begonnen. Schreef ik vorige week nog over verlangen, vandaag sta ik (samen met de duizenden deelnemers aan de online retraite Zie, ik kom spoedig) stil bij het thema verwachten.

Verwachten is een thema dat haaks lijkt te staan op de huidige tijd. Veel verwachtingen die we aan het begin van dit jaar hadden, zijn niet uitgekomen. Geen mooie reis in de zomer, geen spectaculaire eindmusical en geen uitgebreide bijeenkomst om welverdiend afscheid te nemen van een gewaardeerde collega

Geduld

Tegelijkertijd vraagt verwachten ook iets van ons. Het vraagt hoop, de gave om iets goeds te kunnen zien in de toekomst die komen gaat. En het vraagt om geduld, om gedurig uithouden van de tijd totdat hetgeen je verwacht zich ook aandient.

Het willen werken vanuit hoop zien we bij Verus dagelijks. Veel scholen maken gebruik van ons Adventsmateriaal in het kader van onze Hoop-campagne. Ja, we leven in een onzekere tijd en een onzekere wereld, maar hoop op iets goeds overstijgt dat allemaal. Het filmpje waarin jonge mensen spreken over hun verwachtingen van het leven ontroert mij telkens weer. Ze tonen zich niet beperkt door de tijden of wat er niet kan; in hun leven is alles nog mogelijk. En dat geldt voor ons allemaal: wij kunnen onszelf iedere dag opnieuw oproepen tot hoop, net zoals deze leerlingen. We mogen alles verwachten van dit leven.

Moed

Naast hoop vraagt verwachten ook geduld. Iedereen die wel eens ergens voor gebeden of gehoopt heeft, zal dat herkennen. Het antwoord komt zelden onmiddellijk; maar uiteindelijk komt het wel. Het goede is er niet onmiddellijk, maar middellijk: het legt een kronkelige weg af. Daarom wordt de kerststal ook in de meeste gevallen niet in één keer compleet neergezet en duurt de adventsperiode vier volle weken.

We zijn niet meer gewend om op dingen te moeten wachten: veel is bereikbaar onder de druk van één knop. En eerlijk is eerlijk: sommige dingen (denk aan: een einde aan deze pandemie, een nieuw boek van een favoriete auteur en ja, stiekem ook vakantie) kunnen mij niet snel genoeg komen. Maar toch hoort bij verwachten dat we de tijd verduren en zijn werk laten doen. Hoop biedt uiteindelijk ook de moed om door te gaan, vol verwachting.   

Verwachten gaat dus over meer dan vooruitzien naar iets waarvan we vinden dat we het verdiend hebben. Het gaat over hoopvol naar de toekomst kijken en het geduld betrachten om in vertrouwen uit te zien naar wat komt. Dat is een levenshouding die soms wringt met het leven van alledag. Maar dat geeft niet. Wie hoop heeft en zijn verlangens tijd geeft, mag veel (blijven) verwachten.  

Nieuwe reactie inzenden

Mark Buck

lid college van bestuur
0348 74 44 78