U bent hier

Adventsblog I – Verlangen in tijden van corona

Komende zondag begint de adventsperiode: de periode waarin we uitzien naar Kerstmis. In veel scholen wordt hier aandacht aan besteed door adventskalenders, -kransen en natuurlijk de voorbereiding van talloze (online en offline) kerstvieringen. In veel levens van alledag wordt de periode gebruikt om op te ruimen, het huis alvast in kerststemming te brengen of cadeaus voor onder de boom te kopen. Zelf neem ik al sinds enige jaren deel aan de online Adventsretraite van Bidden Onderweg. Iedere dag leg ik gedurende een kort maar geconcentreerd moment mijn werk aan de kant en houd ik me bezig met deze innerlijke voorbereiding op het Kerstfeest.

De jezuïet Gregory Brenninkmeijer schreef dit jaar de retraite Zie, ik kom spoedig rondom vier thema’s: verlangen, verwachten, bereiden en ontvangen. Gedurende deze vier weken zal ik rondom elk van die thema’s kort stilstaan bij het belang van deze begrippen in onze dagelijkse onderwijspraktijk.

Verlangen

Te beginnen dus met verlangen. In deze toch intensieve tijden hoor ik het begrip veel als ik met mensen rondom en in de school praat. Bijna iedereen verlangt naar het moment waarop deze pandemie op zijn eind loopt en de druk op scholen afneemt. Velen verlangen op dit moment in het bijzonder naar een zeer welverdiende vakantie en een moment van rust en ontspanning met familie en vrienden.

Onder deze verlangens ligt volgens mij een dieper verlangen besloten. Het verlangen om weer onbekommerd naar school te kunnen gaan. Als het goed is, zijn scholen plaatsen van ruimte in onze samenleving. Ruimte voor leerlingen om samen met vriendjes en vriendinnetjes te worden tot wie je bent. Ruimte voor leerkrachten om hun pedagogische verlangens in te zetten om het goede te doen gebeuren in de klas. Ruimte voor zoveel mensen in en rondom de scholen (ouders, vrijwilligers, conciërges, onderwijsassistenten, medezeggenschap en natuurlijk ook besturen) om iedere dag weer te werken aan een plek waar leerkrachten en leerlingen optimaal samen school mogen zijn.

Kortom: de school is een plaats waar van alles mag bestaan. Deze tijden maken dat scholen soms veel aandacht moeten besteden aan wat niet kan en mag. Hoe logisch dat ook is, het raakt mensen diep. Een gebrek aan onbekommerdheid, een ervaren gebrek aan ruimte en een gebrek aan zekerheid over de toekomst kan ons verlangen ondermijnen.

Uitdaging

Maar het kan júíst ook het verlangen aanspreken en aansporen. Omdat we weten dat de ideale wereld en de ideale school (met of zonder corona) nooit zullen bestaan. Omdat iedere dag weer een uitdaging biedt om wel het goede te zien in alles om ons heen. Daar helpt ons verlangen ons bij. De benedictijn-hoogleraar Thomas Quartier schreef in deze coronatijd het boek Open einde van je verlangen waarin hij precies dit schetst: ons verlangen (of het nu is naar een fijne schooldag, het einde van deze pandemie of een rustige vakantie) is nooit “af” of “klaar”, maar het kan ons wel iets vertellen over de richting waarin we willen bewegen.

Durf dus in de komende eerste adventsweek - naast de broodnodige aandacht voor kalenders, versiering en cadeaus - ook eens stil te staan en u af te vragen: wat verlang ik nu echt? En wat vertelt dat mij? Wat verlang ik voor iedere leerling in mijn klas, school of organisatie? Zo komen we dichter bij het open einde van onze verlangens.

Nieuwe reactie inzenden

Mark Buck

lid college van bestuur
0348 74 44 78