U bent hier

Werkdruk. Voer de discussie buiten de rechtszaal

Sinds dinsdag is de uitspraak in de zaak van Denise Hupkens in het nieuws. Ik zag hem op twitter. Denise wie? Denise Hupkens, die docente wiskunde die haar ‘overuren’ uitbetaald wilde krijgen van haar oude werkgever. Mijn eerste reactie? Oef, gelukkig afgewezen! Bij een andersluidende uitspraak hadden we het druk kunnen krijgen. 

Werkdruk in het onderwijs is hot. Als iemand slaagt in zo’n vordering, volgen er geheid meer. Ik vind procederen erg leuk, maar ik betwijfel of deze discussie in de zittingszaal gevoerd moet worden. 

Geen vergoeding voor Denise dus. Vol verwachting begon ik te lezen. Helaas. Eigenlijk is het geen bijzondere uitspraak. Denise Hupkens (of haar advocaat) had haar huiswerk niet goed gedaan. Te laat aangeleverde processtukken, nieuwe feitelijke stellingen op de zitting, verwijzen naar haar website voor bewijs, stellingen niet goed onderbouwd of geen bewijs voor gegeven en weerwoord onvoldoende weersproken. Dat roept de vraag op wat de rechter zou hebben gedaan als dat allemaal op orde was geweest. Ik ben eigenlijk wel nieuwsgierig. Ik vermoed dan ook dat er nog een juridisch vervolg gaat komen. Van Denise Hupkens of een ander.

Was er dan echt niets interessants terug te vinden in deze uitspraak, die ons allemaal toch wel even bezighield? Zeer zeker wel. Het Hof benoemt vier punten waaraan is getoetst. Enig houvast dus voor de bestuurder die een dergelijke claim wil voorkomen. 

Allereerst is het zaak dat het taakbeleid conform de cao vo tot stand komt: instemming PGMR, instemming 2/3 van het personeel en een jaarlijkse evaluatie, en dat het in het geheel niet als onredelijk te beschouwen is. In het geval van Denise concludeert het Hof dat hieraan voldaan is. Wat nog redelijk is en wat niet, daar doet het Hof alleen geen uitspraak over. 

Vervolgens is de vraag of de individuele docent niet onevenredig wordt belast. Er moet duidelijk sprake zijn van een onevenredigheid tussen aard en omvang van de toebedeelde taken en de volgens het taakbeleid toebedeelde tijd. Persoonlijke omstandigheden kunnen daarbij een rol spelen. Welke? Ook daar doet het Hof geen uitspraak over. Volgende punt was of al het personeel in essentie onevenredig belast was. Op beide punten heeft Denise Hupkens onvoldoende gesteld en bewezen om daarover een uitspraak te kunnen doen. 

Tenslotte geeft het Hof aan dat de werkgever oog had gehad voor de ervaren werkdruk. Denise Hupkens kon terecht bij haar leidinggevende, er is een assessmentsonderzoek geweest en er is coaching aangeboden voor werkplanning en timemanagement. Ik vermoed dat er een andere uitspraak zou zijn geweest als de werkgever in het geheel niet reageert op signalen van overbelasting. Vier handvatten dus voor de bestuurder die wil weten of hij het goede doet.

Ik vind het trouwens goed dat de discussie over werkdruk gevoerd wordt. Het is alleen geen discussie die bij de rechter uitgevochten moet worden tussen bestuur en individuele docent. Het is een maatschappelijke discussie over de taken en verantwoordelijkheden van de school en de docent an sich. Moeten school en docenten eigenlijk wel iets met leerlingen die zonder eten naar school komen of overgewicht hebben? Met leerlingen waarvan de ouders in een vechtscheiding liggen? Die dreigen te radicaliseren? Met verslaving? Mishandeling?

Signaleren, ja. Maar oplossen? Dat denk ik niet. Toch wordt dat wel verwacht. Onterecht.

Andere vragen: wat is de rol van de cao vo is in dit verband? En van de politiek? Zijn er misschien niet teveel regels? Waar is de eigen verantwoordelijkheid heen van de docent? Van diens collega’s? Van diens werkgever? Er vinden verschillende onderzoeken plaats die hiermee te maken hebben. Naar de werkdruk in het VO, maar ook naar de financiële kant. Ik ben benieuwd naar die uitkomsten. Goed onderwijs is in het belang van iedereen. Discussie daarover is goed. Ik hoop echter wel dat die discussie buiten de rechtszaal gevoerd gaat worden. Daar schieten we uiteindelijk veel meer mee op.  

Reacties

Door denise op 29 jan 2016 | 18:06

Er is getracht de discussie buiten de rechtszaal te voeren.
Resultaat: van school server verwijderd. Gesprekken beëindigd. Op non-actief gezet. Schriftelijk argument school: je wilt met collega's over beleid praten, dat staan we niet toe.

Verder redelijk stuk. De meeste processtukken waren keurig op tijd ingeleverd. Verwijzen naar een website blijkt helemaal niet ongebruikelijk. Dezelfde website was bovendien eerder in het proces zonder commentaar geaccepteerd.

De illusie deze kwestie buiten de rechtszaal op te willen lossen, deel ik, gezien alle ervaringen met 325 schoolbesturen, een VO raad, inspectie van onderwijs en m ocw al enige tijd niet meer.
Mijn laatste werkgever had ook de " c" van christelijk. Daar was tijdens gesprekken helemaal niets van te merken.

Door Jan van de Velde op 30 jan 2016 | 11:44

De discussie buiten de rechtszaal loopt al jaren. Met als enig resultaat dat vele docenten stemmen "met hun voeten" omdat het ondanks de discussie alleen de verkeerde kant op gaat in o.a. dit opzicht.

"Tenslotte geeft het Hof aan dat de werkgever oog had gehad voor de ervaren werkdruk. Denise Hupkens kon terecht bij haar leidinggevende, er is een assessmentsonderzoek geweest en er is coaching aangeboden voor werkplanning en timemanagement. Ik vermoed dat er een andere uitspraak zou zijn geweest als de werkgever in het geheel niet reageert op signalen van overbelasting. Vier handvatten dus voor de bestuurder die wil weten of hij het goede doet."

Het "goede" doet ?? Dat kan beter anders worden geformuleerd: "het juridisch juiste doet". Dat wil zeggen, let op de letter van de wet, de geest ervan doet er kennelijk niet toe. Zo houdt onderwijsbesturend Nederland schone handen terwijl ze de ene na de andere van hun werknemers het onderwijs uit, of een burnout in jagen. Het ministerie houdt zich afzijdig, want op papier is het immers prima geregeld?

Door Denise Hupkens op 30 jan 2016 | 16:22

Terecht bij mijn leidinggevende?
Ja, om te horen te krijgen dat ik het allemaal fout deed en dat het allemaal aan mij lag.
Het signaal dat ik kreeg was een mail met: Je zorgt maar dat je je achterstand inloopt.

maar ja, die mail staat op de website en die is gewipt.....

Ik ga rustig met een advocaat overleggen. Misschien is de oplossing de MR via de werkgever aansprakelijk te stellen voor het instemmen met een regeling die ronduit schadelijk voor mij en mijn gezin is.
Staat niet in wet/taakbeleid dat er een menselijke maat is? Of nou de MR verantwoordelijk is of niet; de MR valt qua aansprakelijkheid onder het bestuur. Zoals elke jurist(e) weet. En reken maar dat ik niet dezelfde fouten in mijn huiswerk maak....

Nieuwe reactie inzenden