U bent hier

De verschillen die ons samenbrengen

We zitten samen op een bankje in de speeltuin terwijl onze kinderen lachend achter elkaar aan rennen. Het is een warme dag. We spreken over werk en over de school waar onze kinderen op zitten. Ik vraag hoe laat de zon die dag onder gaat; hij weet het exact. Zo komen we te spreken over vasten. Lachend zegt hij dat hij Carnaval wel over zou willen nemen uit het katholieke geloof "Goed idee, om voor het vasten flink lol te maken." We spreken over het waarom van vasten, over bezinning en afstappen van vanzelfsprekendheden. 

Abraham en Ibrahim

Een paar dagen eerder loopt mijn oudste dochter samen met haar vriendinnetje voor mij uit. Ik hoor ze kletsen: "Waarom eet je moeder nu niet?" "Voor Allah" was het antwoord dat mijn dochter als vanzelfsprekendheid accepteerde. Ze praten door en het gesprek gaat net zo makkelijk over naar de twee prinsessen uit Frozen, om dan later weer terug te komen bij God. "Ik zing thuis voor God" zegt mijn dochter en ze begint een lied van Hanna Lam over Abraham te zingen. Ik glimlach. Abraham en Ibrahim, hoe toepasselijk voor deze twee vriendinnen.  

Twee mooie alledaagse situaties in een wijk in Amsterdam West. Met elkaar verbonden door elkaars kinderen en door de gemeenschappelijkheid van de school waar we allemaal graag komen. 

School is een speeltuin

De school is een ontmoetingsplaats waar kinderen en ouders leren wat het betekent om samen te leven. Dat gebeurt niet altijd intentioneel, met een vooropgezet plan of project, maar ook door gewoon te zijn in een wijk en door mensen samen te brengen. In de ontmoeting kan het soms ook botsen en schuren, maar de school mag een oefenplek zijn waar leerlingen (en ouders!) samenkomen om te oefenen wat het betekent om samen te leven in verschil. Want verschillen zijn er en hoeven niet weggepoetst te worden. 

School mag een plek zijn waar fouten gemaakt kunnen worden, want samenleven in verschil is niet altijd makkelijk. Maar school is ook de plek waar we willen leren dat we elkaar in al die verschillen niet de rug toekeren maar verbinding blijven zoeken. Het ‘uithouden in verschil’, noemt hoogleraar Burgerschap en Humanisering Evelien Tonkens dat. Want in de verschillen ben je samen school en ben je met elkaar verbonden. Een enorm waardevolle les die elke school haar leerlingen én ouders mee kan geven. 

En de kinderen? Die zien verschillen toch heel anders dan volwassenen. Dat zie je goed in het filmpje van BBC. "Ik hou van sla, en zij niet." "Zij is goed in tellen en ik in verstoppen."

Nieuwe reactie inzenden

Jacomijn van der Kooij

teamleider Zin in Onderwijs
0348 74 44 16

Lees ook

Jacomijn van der Kooij