U bent hier

Mijn dubbele toetsmoraal

“Toetsen zijn leuk!”, roep ik mijn dochter toe. “Dan mag je laten zien wat je kunt.” Ze knikt. “Gewoon relaxed blijven en lekker die toets maken”, voeg ik luchtig toe. 
Maar van de mail die de juf ons drie weken geleden schreef, werd ikzelf helemaal niet relaxed. 

In het teken van Cito

“De maand januari staat in het teken van Cito”, mailde ze. “Hieronder een paar handige sites om thuis te oefenen.”
En daar ging ik: ’s avonds op de bank rekenen en spelling oefenen met mijn groep 5-er. Die gewoon, prima presteert. Gemiddeld. Ze houdt van leren, gaat graag naar school. Zelf meldde ze zonder zorgen dat ze de komende weken toetsen had. En ik maar met haar oefenen. Overigens niet tegen haar zin. Maar ik zat er met gemengde gevoelens.

Toen ik in groep 5 zat, wist ik volgens mij niet eens dat ik een toets zat te maken. Ik kreeg gewoon een blaadje voor mijn neus geduwd en vulde dat in. Een maand in het teken van Cito? Nee. 

Wie zit ik voor de gek te houden

Maar 25 jaar laten staat de maand bij ons inderdaad in het teken van Cito. Op school en thuis. Eigenlijk schaam ik me naar. Met m’n ‘laten zien wat je kunt’. ’t Is gewoon Teaching to the test wat ik doe. Wie zit ik hier nu voor de gek te houden? 

Lang verhaal kort: ik weet niet of ik die mail van de juf nu wel of niet wilde hebben. Wat vind jij eigenlijk: zou jij ouders tippen op mogelijkheden om thuis te oefenen voor de toets? Moet je hen überhaupt op de hoogte stelen van het feit dat je (in groep 5) Cito’s afneemt? Of is het beter om het niet expliciet te benoemen? 

Reacties

Door Alja van Maanen op 25 jan 2018 | 12:33

Mooie tekst, belangrijk punt!
Op onze katholieke jenaplan school in H.I.Ambacht is de CITO geen hot item, ik weet t vaak niet eens en hoor t ook niet altijd van mijn kinderen. Ze zijn er ook zelf niet mee bezig thuis. Heerlijk toch!
En zeggen dat ze als ze zo’n toets hebben in de klas, ermee kunnen laten zien wat ze kunnen, is toch prima!!

Nieuwe reactie inzenden

Hester van de Kaa

redacteur
0348 74 44 09