U bent hier

Gefluister bij het schoolhek

De school van mijn kinderen neemt in korte tijd afscheid van twee juffen. Je weet hoe dat gaat: ze lopen hun laatste werkdag met handenvol tekeningen, briefjes en knutsels het gebouw uit. Collega’s halen herinneringen op, ouders komen ‘bedankt’ zeggen, kinderen zingen een lied en knuffelen de juf nog eens extra. Een lach en een traan. En dan zit het erop. Dag juf.

 

Samen met het lerarenteam en de kinderen deden we ons best om er een mooi afscheid van te maken. Maar je voelt je toch ook een beetje verdrietig samen. 

Wordt het niet eens tijd, opperde een moeder daarna op de klassenapp, om de blijvers te bedanken? Om de leraren die er elke dag weer voor onze kinderen staan, te laten zien dat wij hen fantastisch vinden? 

Ze kwam met het idee om elke leerling een bloem mee te laten nemen, zodat de leraren met een gemengd boeket naar huis gingen. Het moest een verrassing blijven, dus apps werden gestuurd, er werd gefluisterd bij het hek en stiekem flyers uitgedeeld. Het verbindt hè, zo samen iets stiekems doen.

En vanochtend was het zover. Het was prachtig. In tassen, onder snelbinders en in de hand kwamen de bloemen het schoolplein op. Stralende kinderen, verraste, blije juffen. Die vanavond, als ze thuis naar hun samengestelde boeket kijken, hopelijk opnieuw weten hoe belangrijk zij zijn voor al die verschillende ouders en al die verschillende kinderen.

 

Nieuwe reactie inzenden

Hester van de Kaa

redacteur
0348 74 44 09