U bent hier

'De ware plaag van het onderwijs zijn wij, de ouders'

Nu hij een paar maanden op het schoolplein staat snapt cabaretier Pieter Derks pas dat het grootste probleem van het onderwijs niet zit in toetsen, personeelstekort, te grote klassen of te klein budgetten. “De ware plaag die het onderwijs teistert zijn wij, de ouders”, zei hij op VERUS 2019. 

Reacties

Door 'Overgevoelig m... op 16 jun 2019 | 13:46

Fijn dat je even nuance aanbrengt. Lekker lachen voor die duizenden kinderen voor wie ons schoolsysteem rampzalig blijkt uit te pakken. En jammer dat je na een paar weken al ervaringsdeskundig schijnt te zijn als ouder en onderwijs. Mijn kind vond de eerste kleuterklas óók leuk. De problemen begonnen in groep drie. Want ja, als je maar teveel afwijkt van de gemiddelde massa, dan kan school echt een drama zijn, verwaarlozing betekenen, zó ver aanpassen onmogelijk. Bovendien ben ik het maar ten dele eens met de opmerking dat een kind zich niet aanpassen aan de weg. De weg maakt elk uniek mens ten dele zelf. Enne... Lekker goedkoop scoren met dat maandverband. Een kind opvoeden en onderwijzen is nét weer ff een ander ding. Als verlies kun je helemaal zelf kiezen of je supermarkt maandverband draagt of iets totaal anders verzint. Een kind moet gedwongen 12 jaar lang dag in dag uit op school zitten. Als die dwang er nou eens af ging... dan was het niet zo schrijnend voor duizenden kinderen en hun oh zo verschrikkelijke overgevoelige oudertjes...

Door Anoniem op 16 jun 2019 | 22:46

???

Door Wendy op 15 jun 2019 | 21:18

Bah, anonieme hoogbegaafde...Lekker anoniem je doorsnee collega leerkrachten allemaal dom noemen. Daar kan ik nou niet om lachen!! Wat respectloos. Bespreek je dit ook in de koffiekamer?

Door Saskia op 15 jun 2019 | 23:44

Ik schrik hier echt van. Hoe ouders hier worden weggezet. En hoe daarop gereageerd wordt door onderwijsprofessionals. Ook ik heb mijn kind 3 jaar vol vertrouwen in de professionals gebracht naar school. Inmiddels zit hij , net 8, een jaar thuis met een enorm trauma. Maar als ik Pieter Derks mag geloven moet ik mijn kind nog meer vormen naar de weg. Laten we dat nou net 3 jaar geprobeerd hebben. Met rampzalige gevolgen voor hem. Begrijp me niet verkeerd, ik beschuldig niemand van kwade opzet. Maar soms moet je een kind niet proberen te vormen naar het systeem, want dan gaat het kapot.

Door Dirk op 16 jun 2019 | 01:49

Volgens mij mist u het punt wat Pieter Derks hier wil maken. Het gaat niet om de uitzonderingen waar uw kind er een van is. Het gaat hier om al die ouders waarvan de kinderen prima passen in het reguliere onderwijs. Er zijn er te veel die vinden dat hun kind bovengemiddeld is en bijzondere aandacht verdient. Daar gaat het om.

En dat dingen fout gaan in het leven en dusver onderwijs is erg. En moeten we opknipt bagitaliseren of wegzetten. Maar er mag best gelachen worden om raar gedrag. En mensen die hun kind uitermate bijzonder vinden terwijl het dat biet is raar.

Daar gaat dit stukje over want daarvan zijn er teveel. U hoort daar biet bij, maar voel je dan ook niet aangevallen.

Door QuasiMojo op 16 jun 2019 | 06:07

Amen.

Door Karen op 16 jun 2019 | 09:53

Het gaat er juist om dat als elke ouder drie keer per week bij de leerkracht staat om aandacht te eisen voor zijn of haar prins(es)je, er te weinig aandacht over blijft voor kinderen waar echt iets mee aan de hand is en die het echt nodig hebben.
Wat er met uw kind is gebeurd is verschrikkelijk en ik zeg niet dat dat niet gebeurd was als andere ouders minder tijd en aandacht hadden opgeëist, maar het kan wel meespelen.
Als een ouder echt redenen heeft om bij de leerkracht langs te gaan voor een goed open gesprek is dat uiteraard zeker niks mis mee!

Door Ouder van een h... op 16 jun 2019 | 00:10

Ik voel me zo erg als ik dit allemaal lees en naar Pieter luister. Ook ik met vol vertrouwen heb jarenlang met de school proberen samen te werken om het ergste te voorkomen,name,lijk het uitvallen van mijn kind uit het niet passend voor hem onderwijs. Al vanaf groep 1 ging het niet goed. Het was een vrolijke en ondernemende jongetje voordat de school in beeld gekomen is. Vanaf groep 3 zeker twee keer per het schooljaar met de school willen stoppen en niet meer willen bestaan omdat hij zich door de leraren niet begrepen voelde. Hij is nu al de derde jaar een thuiszitter met de gestelde door en een GZ-psycholoog, psychotherapeut schoolgerelateerde trauma en zingevingscrisis gestelde. Hoe moeten we ons, ik en mijn kind, hierbij voelen?! Pieter Derks, je doet het zo luchtig over totdat het jezelf treft. Ik wens het je niet!

Door Frank op 16 jun 2019 | 08:02

Stel je je niet zo aan joh. Je kind heeft het melodramatische iig niet van een vreemde. Beetje harder worden kan gewn kwaad.

Door Ouder van.. op 16 jun 2019 | 08:17

Je durft een kind met een serieuze school gerelateerde ptss (DSM diagnose, door big geregistreerde medicus vastgesteld) 'melodramatisch' te noemen?

En waar heb jij medicijnen gestudeerd?
Aan de pabo?
Daar schijnen best veel psychiaters af te studeren tegenwoordig.

Pagina's

Nieuwe reactie inzenden

Hester van de Kaa

redacteur
0348 74 44 09