U bent hier

Arjen Lubach, we betalen jóu ook met z’n allen

Bijna een eeuw geleden spraken we in Nederland af dat er keuzevrijheid in het onderwijs is: we betalen met z’n allen en zijn allemaal vrij om de school te kiezen die bij ons past. Een beetje zoals we ook met z’n allen Arjen Lubach betalen en dan zelf mogen kiezen of we naar hem kijken of niet.

Gisterenavond wijdde Lubach een kwart van Zondag met Lubach aan een betoog tegen de financiële gelijkstelling van religieuze scholen. Bij Zomergasten konden we al zien dat er een persoonlijk trauma aan ten grondslag ligt, maar zijn strijd tegen de bekostiging van bijzondere scholen valt samen met gedoe rond Gülenscholen, de viering van een eeuw Onderwijsvrijheid en verkiezingen.

Lubach richt zich vooral op bekostiging. Over keuzevrijheid heb ik hem niet gehoord. Maar hij liet zien dat 70% van de kinderen in Nederland een bijzondere basisschool bezoekt en de behoefte aan keuzevrijheid dus zeer groot is.

De talkshowhost vindt de onderwijsvrijheid desalniettemin onzin. Bijvoorbeeld omdat een niet-openbare basisschool kinderen mag weigeren, bijzondere scholen kinderen niet in aanraking brengen met andere mensen en ideeën, ze kinderen totale onzin aan het verkopen zijn onder schooltijd en het de integratie en wetenschap niet ten goede komt.

Maar scholing is meer dan rekenen en taal. School is ook: opvoeden. En kerk en staat mogen dan wel gescheiden zijn, de mensen voor de klas en kinderen in de klas zijn binnen de muren van de school niet anderen dan daarbuiten. Kortom: waardenvrij onderwijs bestaat niet.

En ja, ook op de openbare school leren kinderen dat iedereen mag zijn wie hij is en hoe je normaal met elkaar omgaat. Maar de basis van waaruit je hen nieuwe dingen leert, is wezenlijk anders. Op de bijzondere basisschool klinkt een andere grondtoon (je mag zijn wie je bent omdat God jou zo heeft gemaakt. Je accepteert de ander zoals hij is omdat je bij dezelfde Vader hoort), je hoort ‘m misschien niet altijd, maar hij is er wel. Dat is ook waar ouders op kiezen: sfeer boven kwaliteit van onderwijs. Die sfeer, dat is mijns inziens de grondtoon.

Houden bijzondere scholen de deuren angstvallig dicht? De meesten zeker niet. De bijzondere school is juist de plek waar je anderen ontmoet en er ruimte is voor verschillen. Bovendien is besef van religie een voorwaarde om de ander écht te kunnen begrijpen, óók als je van mening verschilt (Dat die vlieger overigens niet altijd opgaat, maakt Lubach ook duidelijk).

Is het dan beter voor de integratie als alle scholen openbaar zouden worden? Ik geloof er niks van. Het eerste wat ik zou doen is namelijk mijn kinderen naar een bijzondere, particuliere basisschool sturen. Samen met andere ouders met dezelfde overtuiging en genoeg geld. Dan gaan de deuren naar de samenleving pas écht dicht.

Met het gedoe rond de Gülenscholen, de viering van een eeuw Onderwijsvrijheid en verkiezingen in het vooruitzicht, liggen de bijzondere scholen weer onder een vergrootglas. De keuzevrijheid komt tegemoet aan de behoefte van Nederlandse ouders voor bijzonder en vaak religieus onderwijs. Daar lijkt Lubach niks van te begrijpen. Hij heeft in elk geval wel genoeg kennis van God om te weten dat Hij het wel redt zonder de financiële gelijkstelling van bijzonder en openbaar onderwijs. Dát is een punt waarop Lubach en ik het eens zijn.

Reacties

Door Gerrit-Jan Meul... op 22 sep 2016 | 12:59

Lubach is erg goed in 'framen' en denkt bovendien zwart/wit. Het is lastig daar een genuanceerd verhaal naast te zetten. Deze blog is daar heel goed in geslaagd. Hoop dat hij brede verspreiding vindt, zodat scholen de woorden hebben om een tegengeluid te laten horen.

Door Frank de Graaf op 22 sep 2016 | 16:16

Krachtig!

Nieuwe reactie inzenden

Hester van de Kaa

redacteur
0348 74 44 09