U bent hier

Keuzes in de opvoedkundige taak, sociale cohesie en solidariteit kunnen pijn doen

Omgaan met verschillen bestaat niet alleen uit de ontmoeting met andersdenkenden, andere culturen of andere identiteiten, het is ook de plaats waar je achterstanden voor leren - door aanleg of hinder door de thuissituatie - leert kennen. De school is de gemeenschap in het klein, het is de plaats waar je die ander leert kennen en zo omgangsvormen voor in de maatschappij alvast oefent. Een goede houding en gedrag eigen maken is mooi, want verdraagzaamheid is niet vanzelfsprekend. 

Omgaan met diegene die extra steun nodig heeft hoort daarbij, maar vraagt wel wat van de school: een keuze in tijd en middelen, een keuze die direct gevolgen heeft voor de opvoedkundige taak en voorbeeldfunctie. Die keuzes die de school maakt op het gebied van onderwijsaanbod en de samenstelling van de schoolbevolking maakt dat leerlingen kunnen leren opkomen voor zichzelf en voor anderen. 

Gelijke kansen betekent ongelijkheid compenseren

Sociale gelijkheid nastreven, creëert de noodzaak achterstanden in te halen en zo gelijke kansen te bieden. Het vraagt ook om duidelijke afstemming met voorschoolse voorzieningen en het VVE-beleid met de gemeenten, extra zorg voor het waarmaken van passend onderwijs en oplossingen bieden om vluchtelingenkinderen een plek te bieden. Gelijke kansen bieden, betekent ook ongelijkheid compenseren in opgelopen achterstanden waar geen extra subsidie voor verkregen wordt. Denk bijvoorbeeld aan een gebrekkige thuissituatie (echtscheidingsgezinnen, geweld, drank en andere nare thuissituaties), pest- en pubergedrag waardoor de kansen voor dat kind gehinderd kunnen worden. 

Dat je complexe zaken moet afstemmen om een evenwichtig beleid waar te maken, is een boodschap die je de kinderen mee wilt geven en is gebaseerd op de overtuiging bij je personeel dat de beste afweging gemaakt is. Het komt in klas aan op de mensenkennis, pedagogische vaardigheden, geduld en soms vergevingsgezindheid van de leraar die voor de klas staat. 

Maak de beste keuze met de middelen die je hebt

Hoe maak je de beste keuzes en laat je de agenda niet bepalen door het moment dat problemen zich voordoen? In de eerste plaats deel je je visie op de opvoedkundige taak en de mogelijkheden om kansen te bieden aan die kinderen die een ongelijke vertrekpositie hebben. Je verkent de complexheid van keuzes die je moet maken. Waar ligt je verantwoordelijkheid en wat is het beste bijbehorende gedrag (hoe vergevingsgezind kun je zijn? Hoever reikt de zorgplicht?). 
De positieve intentie kan niet zonder het verkennen van grenzen en dat doet pijn (Wat nu als Jeugdzorg het af laat weten? Als extra onderwijstijd het best zal helpen, maar je die tijd niet hebt? Meer tijd en dus geld aan dyslexie of hoogbegaafden? Gaat de klassenverkleining niet ten koste van die andere groep die daardoor veel groter in omvang wordt?). Het schoolbestuur en de schoolleiding bieden veiligheid door het bewaken van duidelijke grenzen.  

Leerlingen vinden de weg naar volwassenheid mede dankzij de vorming in de school. De school helpt in te zien wie je bent, zo vorm je een mening en bepaal je hoe je behandeld wil worden door een ander. De school helpt een kind die zelfkennis ontwikkelen; zoals je zelf behandeld wil worden, behandel je ook de ander. 
De ontmoeting met de ander aan willen gaan en de bereidheid de ander tegemoet te komen is een mooie opdracht van onderwijs. Daarbij hoort dat je aangeeft dat alles zijn grenzen heeft en onder gegeven omstandigheden het best haalbare na gestreefd wordt. 

Nieuwe reactie inzenden

Freek Pardoel

belangenbehartiger
0348 74 41 22