U bent hier

Elk kind op zijn plaats vereist visie. Maar niet die van de overheid

In het op 17 mei verschenen rapport van de Rekenkamer worden de schoolbesturen beschuldigd menigmaal te opereren vanuit financiële motieven. Een zware beschuldiging van een overheid die op deze manier meent dat controle op de besteding van middelen tot op de komma haar taak is. Maar is dat nodig? Want mogelijk vinden schoolbesturen dat zij heel goed onderwijs geven door de beste extra zorg op eigen scholen te bieden.

De beschuldiging van de Rekenkamer is niet de eerste aanval op de eigen visie van scholen. Zo bepaalde de Kamer eind vorig jaar dat de horizontale verantwoording in samenwerkingsverbanden (SWV) beter moet zodat onderlinge resultaten vergeleken kunnen worden. 
Daarvoor moeten er uniforme registratiecodes komen. 

Mag ik een voorspelling doen? Als de uniformering er komt zal het beleid van scholen en SWV zich richten op verantwoordingsresultaten in de toezichtkaders. Paradoxaal leidt de beschuldiging te opereren vanuit financiële motieven, juist tot exact dat: een selffulfilling prophecy.

Dit is nog niet alles. De besturen en toezichthouders van de SWV zijn niet onafhankelijk genoeg, aldus de inspectie en de Rekenkamer (in koor). Maar is het niet zo dat de kinderen op scholen zitten en dáár de zorgplicht wordt toegepast? Is het dan vreemd dat schoolbesturen zich direct betrokken voelen en rechtstreeks met elkaar willen overleggen hoe het extra zorggeld te verdelen? De overheid past zo’n aanpak niet. Die ziet het SWV liever als een verlengde van het ministerie, een regionaal verdeelstation. Het schoolbestuur met zijn lumpsummiddelen staat teveel op afstand, die weg van verantwoording wil de overheid niet inslaan. Een eigen beleidsvisie voor scholen in SWV staat hierdoor toenemend onder druk. 

Onderwijsbeleid onder druk door complexiteit met ander beleid

Intern beleid in relatie met andere ontwikkelingen maakt het bieden van adequate zorg complex: achterstandenbeleid, de gewichtenregeling, VVE, samenwerking met de jeugdzorg, gevolgen van krimp versus eigen personeelsbezetting… Er mag best meer begrip zijn bij de verantwoording van resultaten voor scholen die extra zorg bieden op deze evenwichtsbalk. 

De overheid steekt intussen een stok in het wiel van passend onderwijs met de verevening. Díe zal leiden tot ongelijkheid in kwaliteit en zo tot ongelijke kansen. Juristen verwachten straks ouders die extra onderwijssteun eisen van het schoolbestuur omdat andere SWV die wel leveren. De problematiek van extra zorgbehoefte doet zich niet overal gelijk voor. Daarbij worden gevolgen nog versterkt door leerlingendaling en ongelijke verdeling van speciaal onderwijsvoorzieningen over het land. 

Passend onderwijs is een hindernisbaan die scholen in een SWV met een gezamenlijke visie afleggen. De overheid zou hindernissen moeten wegnemen in plaats van nieuwe opwerpen. En mag er ook op vertrouwen dat scholen in hun beleidsbeslissingen het kind centraal zetten. Niet het geld.

Reacties

Door Gijsbert op 25 mei 2017 | 21:34

Grotendeels mee eens. Het is inderdaad bizar dat eerst aan swv de ruimte wordt gegeven voor eigen beleid en dat vervolgens wordt geklaagd dat de vergelijkbaarheid nu moeilijk is.
Ik ben het niet eens met de opmerking over de verevening. Er zijn goede argumenten voor, die niet weerlegd zijn. swv hebben daar hun beleid ook op afgestemd. Dat kun je nu niet als spaak in het wiel door de overheid kwalificeren.

Nieuwe reactie inzenden

Freek Pardoel

belangenbehartiger
0348 74 41 22