U bent hier

Leraren

Het is één van de eerste vragen die we stellen aan rabbijn Awraham Soetendorp als we op reis zijn in het land Israël: ‘Wat is de reden dat je als drukbezet rabbijn, reizend over de gehele wereld, zoveel dagen op wil trekken met ‘gewone’ onderwijsmensen?’ 

Ik ken zijn antwoord na de reizen in de afgelopen jaren bijna uit mijn hoofd. Hij vertelt dan geëmotioneerd over de wijze waarop hij als baby de Tweede Wereldoorlog heeft overleefd. En hoe hij door een katholieke familie in Velp is verzorgd tot hij na de oorlog met zijn ouders kon worden verenigd. En hoe hij tot het besef is gekomen dat het verschil tussen je wel of niet inzetten voor rechtvaardigheid gemaakt wordt door een leraar in het klaslokaal. Een leraar die het morele besef bij kinderen kan aanwakkeren… of niet.

En eigenlijk is hij als rabbijn natuurlijk zelf ook een leraar: iemand met een missie en een droom. Dat laatste blijkt overduidelijk als hij op de dag dat de groep naar de Westbank vertrekt en hij daarna niet meegaat en een paar dagen afscheid neemt van de groep, in Sefad over de kabbala vertelt. In dit op de Golan-vlakte gelegen plaatsje, met in de verte de met sneeuw bedekte toppen van de Hermon, ligt de ontstaansgeschiedenis van de joodse mystiek. Hij vertelt hoe mensen door goede daden, door iets voor een ander te betekenen, de zonnestralen weer terug kunnen laten keren van de plek waar ze ooit vandaan zijn vertrokken. Het is het mysterie zoals in de kabbala is te vinden en daarnaast een oproep voor daadwerkelijk handelen.

Wat betekent dat dan in die scholen in Bethlehem, preciezer in het plaatsje Beit Sahour? Daar - op steenworp afstand van de herdersvelden - bezoeken we een Grieks Orthodoxe school en een Regeringsschool. Op beide scholen zitten moslims en christenen. Met een aantal leerkrachten spreken we aan het eind van de dag door over de uitdagingen en dilemma’s waar ze voor staan in de complexe, stressvolle en moeilijke situatie waarin veel jongeren opgroeien. Jongens die er van dromen om naar het buitenland te gaan voor een betere toekomst, meisjes die je daar niet over hoort.

In één van de scholen lopen we hem opeens tegen het lijf: een gedreven leerkracht, die over zijn diepgewortelde opdracht voor deze leerlingen vertelt. Hij vindt het van belang om de leerlingen de situatie zoals die nu is onder ogen laten zien, én hen hoop te bieden op een toekomst die beter zal worden. Hen uitdagen om hun droom te verwoorden en die te bereiken. Kinderen hier op de Westbank, zo vertelt hij, dromen van vrede. Leraren moeten hen erop wijzen dat ze op een vreedzame manier dat doel moeten bereiken. Het geloof in God helpt daarbij.

Het is een heel ander beeld, dan dat we als reisgenoten de afgelopen maanden op het netvlies hebben gekregen. Je hoorde over aanslagen, steekpartijen, stenen gooiende jongeren. Het is hier geen gesprek van de dag en ook geen realiteit die wij ervaren. Al merken we in Bethlehem wel hoe de politieke tegenstellingen met Israël enorm groot zijn en ook de verwijdering tussen moslims en de kleiner wordende minderheid christenen op de Westbank zelf is groot. Hoezeer de vertegenwoordiger van het ministerie van onderwijs van de Palestijnse Autoriteit ons ook van het tegendeel wil overtuigen.

Wat wel realiteit is, is dat zowel in de manier waarop rabbijn Soetendorp het leraar-zijn verbeeldt en hoe we in Bethlehem met veel gedreven leerkrachten spreken, dat er eigenlijk geen scheiding te maken is tussen wat je ten diepste als persoon van belang vindt en wat je daarvan als professional laat zien. Het is misschien wel een leerpunt, in ieder geval voor mezelf, daar toch wat minder ingewikkeld mee om te gaan. Een gepassioneerde leerkracht kan dat eigenlijk alleen maar zijn als hij zijn ‘ziel’ durft bloot te geven. En dát is eigenlijk pas echt professioneel!

Nieuwe reactie inzenden

Dick den Bakker

directeur onderwijs en identiteit
0348 74 44 46

Lees ook

Dick den Bakker
Dick den Bakker