U bent hier

Christelijk onderwijs en de zorg voor elke leerling

Open brief aan mw. Loes Ypma, Tweede Kamerlid voor de PvdA

Geachte mevrouw Ypma,

Het moet gezegd, het komt duidelijk over: “Christelijk onderwijs misbruikt de vrijheid van onderwijs om al te moeilijke leerlingen te weigeren. Daarom moet in het kader van passend onderwijs elke school verplicht worden elk kind op te nemen.’ Toch kan ik het niet geloven dat u als PvdA-kamerlid – een partij die volgens uw partijleider, de heer Samson, zelf heel goed weet hoe lastig het is om een genuanceerde boodschap voor het voetlicht te brengen – met zo’n generalistische quote een vitaal en gevarieerd deel van het onderwijs in Nederland ter discussie stelt. Graag wil ik een aantal misverstanden met u delen, zodat u mogelijk in de komende tijd meer gefundeerd het debat kunt voeren.

Misverstand 1: er bestaat maar één vorm van christelijk onderwijs

Werkend bij Verus, de vereniging voor christelijk onderwijs in Nederland, doen wij regelmatig onderzoek naar de stand van zaken bij onze leden. Daardoor weten we dat zo’n 40 % van de christelijke basisscholen een meer orthodox karakter heeft en kan 60 % als open christelijke scholen worden getypeerd. Op bijna alle christelijke scholen zitten leerlingen met een grote diversiteit aan – multireligieuze en multiculturele - achtergronden en wordt gewerkt met een open toelatingsbeleid. In het voortgezet, middelbaar en hoger onderwijs verschuiven deze percentages en wordt het percentage open christelijke scholen groter. Onder de meer orthodoxe scholen bevindt zich een beperkt aantal reformatorische scholen, waarvan een aantal ook bij onze organisatie is aangesloten. Door te stellen dat het christelijk onderwijs leerlingen weigert op basis van de vrijheid van onderwijs stelt u alle christelijke scholen ter discussie, terwijl u mogelijk een beperkt aantal echt orthodoxe scholen bedoelt.

Misverstand 2: christelijke scholen weigeren zorgkinderen

Toen ik in 1975 als onderwijzer aan een christelijke school begon, merkte ik dat ik te weinig kennis had om leerlingen die extra zorg behoefden te kunnen helpen. Na drie jaar begon ik in mijn avonduren een opleiding aan het seminarium voor orthopedagogie om dit beter te kunnen. Deze betrokkenheid om leerlingen met extra zorg te helpen kom ik op alle scholen in de achterban van Verus tegen. Of het nu om christelijke basisscholen gaat, die verder gaan met de hulp aan zorgleerlingen dan hun buurscholen, of bestuurders van christelijke schoolorganisaties die zich inzetten voor samenwerkingsverbanden, of scholen voor middelbaar beroepsonderwijs die zich juist inzetten voor de leerlingen op niveau 1 en 2… ik hoor het zo vaak, dat ik de stelling aandurf dat christelijke scholen zich juist bij uitstek verantwoordelijk voelen voor leerlingen, bij wie het allemaal niet zomaar vanzelf gaat. Vaak wordt dit gemotiveerd door het christelijke karakter van de school, dat zich kenmerkt door de levensvisie dat als het je goed gaat, je op aarde bent om naar de ander om te zien en als het je minder gaat je op de ander mag rekenen. Een visie, die volgens mij dichtbij de socialistische levensvisie ligt, zodat ik aanneem dat u wel weet hoe dat in het hart van mensen kan leven.

Misverstand 3: Orthodox-christelijke scholen zijn de boosdoeners

Tja, als het dan zo genuanceerd ligt, dan zult u wel die reformatorische scholen bedoelen. Die hebben een gesloten toelatingsbeleid van leerlingen en die zullen niet zomaar elke leerling toelaten. Inderdaad, dat laatste klopt. Maar ik denk dat er geen ouders - die niet tot de specifieke kerkelijke achtergrond van deze scholen behoren - zijn die hun kind op zo’n school gaan aanmelden. Dan kan de zorg voor het kind goed zijn, maar past het onderwijs zo weinig bij de thuissituatie, dat je dan weer andere problemen krijgt. Nee, volgens mij kan uw probleem ook niet hier liggen.

En als ik het dan toch over dit type onderwijs heb: Graag zou ik u eens mee willen nemen naar een school voor reformatorisch voortgezet onderwijs, waar ik onlangs op bezoek was. Ik was daar oprecht onder de indruk – en voor de goede orde: ik heb zelf deze achtergrond niet – van de wijze waarop men de verantwoordelijkheid neemt om leerlingen met extra zorg goed onderwijs te geven. Geen verwijzingen naar andere scholen, maar desnoods met eigen extra (geld)middelen zich inzetten voor en omzien naar die leerlingen. Nee, het is volstrekt onterecht om deze enkele reformatorische scholen zo met een negatieve beeldvorming over passend onderwijs te bestempelen als nu gebeurt. Niet blameren, maar complimenteren, zou ik zeggen.

Tot slot hoop ik, mevrouw Ypma, dat u wat duidelijker bent over wat u bedoelt en of u dan ook bijvoorbeeld gegevens heeft over openbare scholen. En misschien dat u door bij christelijke scholen op bezoek te gaan, wel net zo enthousiast wordt over de verantwoordelijkheid die deze scholen nemen in het kader van passend onderwijs, als dat ik dat ben. Deze scholen werken serieus aan de invulling van de vrijheid van onderwijs en dat is volgens mij juist een reden om als samenleving èn als kamerlid trots op te zijn!

Dick den Bakker,
Directeur Onderwijs & Identiteit
Verus, vereniging voor christelijk onderwijs

Reacties

Door Hans Koster op 2 okt 2014 | 17:04

Goede reactie Dick !

Door Dick Hoek op 3 okt 2014 | 08:49

Zo ken ik je weer, Dick.
We zien elkaar hopelijk in Pápa/Hongarije.

Door Theo van Altena op 7 okt 2014 | 17:00

Dick, prima reactie op politieke platitudes!

Door miriam groenemeijer op 10 jan 2016 | 11:08

kan een christelijke basisschool waarvan het leerlingenaantal inkrimpt, mijn dochter weigeren.
Zij heeft op deze school gezeten, als moeder had ik een andere keuze gemaakt, maar dat bleek voor mijn dochter niet goed, toen ik vroeg al na 1,5 week of zij terug mocht komen zou dit de groepscontuiteit verstoren. Naar mijns inziens geen reden, als er een nieuwe leerling komt of verhuisd is dit toch ook het geval graag uw reactie, bij voorbaat mijn dank, mvg miriam groenemeijer 06 838 66 433

Nieuwe reactie inzenden

Lees ook

Dick den Bakker
Dick den Bakker