U bent hier

ER WAS EENS... (VERKLARING BIJ DEEL 8)

Je las onlangs deel 7 van het sprookje dat ik schrijf. Nu, zoals beloofd, een verklaring bij het hoofdstuk over Charmkela betovert de Raad van Licht en Wilfred.
 
Tijdens de derde bijeenkomst van de Raad van Licht en de directeur-bestuurder laat Charmkela de mensen reflecteren op de tussenliggende tijd. Dat ze een andere toon aanneemt geeft aan dat de verdieping wordt gezocht. Charmkela zet als het ware de zaak onder spanning, ze zoekt de grens op van wat deze groep mensen (die geen team zijn) kunnen verdragen en uithouden. Ze stelt dezelfde vraag als tijdens de vorige bijeenkomst: ‘Wat is uw toegevoegde waarde voor de Vrijplaats in de schoolcontext?’ echter op een andere toon. Daarbij probeert ze bij iedereen de persoonlijke grens op te zoeken, ze zet als het ware de zaak onder spanning. Na enige tijd stelt Melchior een grens. Dat is ook zijn rol als voorzitter en daarmee de leider van het team van toezichthouders. Wat hij niet doet, is het er eerst met elkaar over hebben.
 
Wilfred wil dit gesprek wel graag voeren, hoe moeizaam het ook gaat. Hij voelt dat de dialoog, waarin de betekenisgevingsprocessen plaatsvinden, helpen bij het begrijpen van ieders taalregister. Hij ziet dit als de enige manier om de regels, waaraan hij zich gecommitteerd heeft (als belofte aan de koning), waar te kunnen maken.
 
De interventies van Charmkela als veranderkundig governanceadviseur schalen op. Charmkela neemt de gedaantes aan van personages die zich binnen de Vrijplaats bewegen. Deze mensen en leerlingen zijn benieuwd naar de toegevoegde waarde voor hen. Dit staat symbool voor: de ander de stem en steun geven, die er niet is. In dit hoofdstuk van het sprookje vraagt Charmkela zelfs: ”Wat zou u doen als u mij was?” Dit is een verbeelding van duurzaam adviseren. Het overbrengen van kennis, kunde en vaardigheden zorgt ervoor dat mensen in het vervolg lastige kwesties kunnen duiden, ombuigen en veranderen.
Charmkela schaalt op naar een vorm van confronterend coachen, de glazen vloer lost op, zodat de gouden bal die tussen de wanden van de kloof draait open en bloot voor hen ligt. De kloof in het sprookje markeert de casus van de Raad van Licht en de directeur-bestuurder.
Doordat het samenwerken en het samenspel tussen hen niet goed verloopt verliest de gouden bal zijn glans en draait minder vloeiend. Dit betekent dat het hart (de gouden bal) van de schoolorganisatie onder druk staat. Er is geen ruimte in het samenspel tussen toezichthouder en bestuurder om over het hart  (de bedoeling en de bezieling) van de Vrijplaats te spreken. Er is nog nauwelijks ruimte voor waarde-creatie met elkaar. 
 
Charmkela laat de mensen letterlijk over het randje van de afgrond balanceren en laat ze een kijkje nemen in de afgrond. Wie niet meedoet geeft ze een duwtje in de ‘goede richting’. Deze interventie doet zij ook, omdat de mensen niet benoemen wat er nu eigenlijk aan de hand is, de weerbarstigheid wordt niet gezamenlijk benoemd en blijft daarmee aan de oppervlakte.
 
Charmkela als veranderkundig governanceadviseur laat de Raad van Licht en Wilfred niet zomaar over het randje balanceren. Ze stemt haar interventies af op wat de mensen kunnen verdragen. Ze differentieert. Daarbij heeft Charmkela als adviseur de afweging gemaakt om de situatie die zich voordoet in deze vorm te spiegelen zodat duidelijk wordt wat er aan de hand is. Daarvoor is het nodig in te schatten wat de ander aan angst en frustratie kan verdragen (wat de realiteit is), wat onder ogen kan worden gezien. Dit heeft een direct verband met wat de adviseur zelf op dit punt kan verdragen.
 
Het vallen van de voorzitter van de Raad in de kloof is representatief voor de ernst van de situatie en ineens ervaren de mensen dat ze Melchior gezamenlijk moeten redden. De adviseur heeft ze in een spelsimulatie (serious gaming) laten ervaren wat de kracht van een team is. De roep om los te laten is tweeledig: loslaten van de oude patronen en de voorzitter loslaten zodat hij valt. Dat is het moment dat Wilfred roept dat het genoeg is. Hij lijkt daarmee langzaamaan weer in positie te komen als directeur-bestuurder. Charmkela wordt voor het eerst aan de kant geduwd, een teken dat haar interventies zijn vruchten beginnen af te werpen. De regie gaat terug naar waar deze hoort te liggen, namelijk bij Wilfred en de Raad van Licht. De bijeenkomst is ten einde.
 

Reflectie

  • Wat is het hart (de bedoeling en bezieling) van uw schoolorganisatie?
  • Betekent balanceren voor u vrije begrenzing of begrensde vrijheid?
  • Met wie in de schoolorganisatie voert u het waardendebat?
  • Welke rol heeft conciërge Beekman in het sprookje?

 

Lees terug!

Lees Carla’s sprookje helemaal.

Nieuwe reactie inzenden