U bent hier

ER WAS EENS…. (DEEL 3)

Carla Rhebergen vertelt een sprookje. U las al de proloog en hoofdstuk 1, Wilfred en de school in Plezantium. Deze week hoofdstuk 2: De Raad van Licht.

In de gewelfde kelder van het grote gebouw van de Vrijplaats in Plezantium zit Kasper al twintig minuten voor zich uit te staren; hij kent de kelder goed, hier hadden ze vroeger de opvoeringen van het schoolcabaret. En hoe spannend was het altijd geweest om te proberen het schoolgebouw op de driehoek uit balans te krijgen. Daarvoor had hij meerdere acties op touw gezet. Na de Vrijplaats voor Alomvattende Ontwikkeling was hij een glansrijke carrière bij de mensen van naam in Ameliorika begonnen, één van hen had hem uiteindelijk zelfs de persoonlijke assistent van de oude koning Rinus I gemaakt.

Sinds hij daarmee klaar was, werd hij voor veel dingen gevraagd, maar de Raad van Licht voor de school in Ameliorika was toch wel het mooiste aanbod uit de afgelopen jaren. Hij werd bewonderd om zijn ondernemerschap en het maken van de juiste strategische keuzes. Vanavond was de eerste vergadering. Niet dat hij veel zou gaan zeggen, dat was zijn rol niet, eerst zou hij eens goed kijken naar de voorzitter en dan diens kant kiezen en braaf knikken; dat had hij altijd gedaan, en kijk eens hoe ver hij ermee was gekomen! Daar lag dan ook zijn grootste magische kracht; altijd op het goede moment de juiste keuze maken. Zo had hij nog nooit geld verloren op de beurs (ondanks alle risico’s die hij daar nam), had hij wat bedrijfjes op weg geholpen (nooit te lang, altijd genoeg om er energie aan over te houden) en was hij op vakantie nog nooit op een verkeerde plek uitgekomen.

Balthasia bekijkt haar agenda nog eens secuur. Als de vergadering om 20.00 uur ’s avonds in Plezantium begint moet ze toch echt om 19.30 uur in de auto zitten. Als ze nu alvast de aanstellingsbrief van de koning in de tas stopt en de agenda met daarop de verhelderingsvragen bij één van de twee agendapunten (ja twee) voor de Raad van Licht noteert, kan er niet veel mis gaan.

Waar zij behoefte aan heeft zijn de kaders waarbinnen de Raad van Licht aan het werk gaat. Balthasia wordt in de wijde omtrek van Ameliorika geroemd om haar magische precisie, haar vermogen om zaken keurig netjes af te handelen en haar betrouwbaarheid. “Wat je doet moet je goed doen” en “Je moet afmaken waaraan je begonnen bent” zijn typische uitspraken van haar. Haar schoolloopbaan heeft ze in Somnium (grenzend aan Ameliorika) doorlopen. Alhoewel het Vrije Ontwikkelconcept niet passend was bij haar talenten, heeft ze door haar structuur zonder kleerscheuren deze school doorlopen. Ze heeft juist toen ervaren dat inkadering van belang is voor houvast en het halen van de eindstreep. “De wereld wordt een chaos zonder regels en afspraken” is haar motto. Zij is superaccountant bij een wereldorganisatie. Zij heeft een tijd voor de oude koning Rinus I de boekhouding verzorgd, dit naar volle tevredenheid. Om 19.25 uur besluit ze haar autosleutels maar eens te gaan zoeken, met een beetje geluk zit ze dan wel om 19.30 uur in de auto: precies goed. 

Melchior heeft toen hij de aanstellingsbrief ontving om zitting te nemen in de Raad van Licht zich onmiddellijk tot koning Rinus II gewend. Hij pakte de telefoon en belde de dienaar van de koning en gaf kordaat aan dat hij de koning per direct moest spreken. Zonder omhaal van woorden bedankte hij de koning voor de brief. Vervolgens stelde hij klip en klaar dat hij de uitverkoren persoon was om de voorzitter van de Raad van Licht te zijn. De aarzeling in de stem van de koning maakte dat hij er een schepje bovenop deed: “Ik ben de voorzitter die u zoekt en ga voortvarend aan de slag. Weet u wat? Ik maak meteen de agenda en zal het even delen met de collega’s. U weet, ik laat u nooit in de steek.” En zo geschiedde. 
Zijn schoolloopbaan heeft hij in Plezantium doorlopen. Daar heeft hij zijn echte maten ontmoet. Hij was toen al een magische autoriteit op het gebied van dat voor elkaar krijgen wat hij bedacht had. Hij gaf nooit op. “Opgeven is laf.” Voor zijn werk is hij tien jaar geleden verhuisd naar Ameliorika omdat hij de magische kracht bezit om daar waar het rommelt de zaken aan te pakken. Hij is recht door zee. Plezantium behoorde tien jaar geleden niet tot de top tien van excellente steden. Nu wel, door zijn toedoen. Hij is een strakke saneerder, interim-bestuurder- en manager. Hij wordt geprezen om zijn macht, kracht en het vermogen om door te zetten. Zijn persoonlijke motto is: “Grenzen prima. Handhaven ook. Ze overtreden? Als het moet: doen! De wereld is immers een jungle.” Zijn chauffeur staat al voor hem klaar voordat hij gebeld heeft. Zijn zesde chauffeur inmiddels, maar deze begrijpt in ieder geval dat hij een hekel heeft aan wachten. 

Intussen staat de verklaring van dit hoofdstuk op de site. Lees die hier

Lees terug!

Lees Carla’s sprookje helemaal.

Reacties

Door hans ormel op 23 mrt 2017 | 19:48

de wereld ontwikkelt zich van kleuterjuf tot wereldvrouw....

Nieuwe reactie inzenden