U bent hier

Dit is de WWZ: Gymmen met 38 kinderen omdat je collega ziek is

Kwaliteit | Overheid en onderwijs | Personeelsbeleid
PO

Vorige week moest Ilse Cornielje gymmen met 38 kinderen. Zieke collega, dus diens klas werd verdeeld. Over hoe de WWZ de werkdruk verhoogt en de onderwijskwaliteit verlaagt. 

Sinds twee maanden komen er dagelijks meldingen binnen bij ons Meldpunt WWZ. De komende tijd lichten wij de gevolgen voor verschillende betrokkenen uit. Deze week: de leerkracht. 

Is een leerkracht ziek, dan doen ze op basisschool ’t Panorama in Arnhem alles om de klas op te vangen. Maar invallers zijn alleen met grote moeite te krijgen. Voor één dag komen ze niet meer. Voor twee dagen eigenlijk ook niet. Komt door de WWZ. “Ons bestuur maakt gebruik van een pool van zo’n 10 vaste en 160 flexibele invallers. Maar de invallers die in de flexibele pool zitten, komen alleen nog voor de vaste klussen: zwangerschaps- of ouderschapsverlof”, vertelt Cornielje.

Dus worden groepen opgesplitst, collega’s gevraagd op hun vrije dag extra te komen werken, of staat een lio-stagiaire voor de klas terwijl haar begeleider de groep van zijn collega opvangt. Vorige week moest de school voor het eerst een groep naar huis sturen. 

Werkdruk neemt toe

De werkdruk neemt toe, want verdelen over andere groepen is helemaal geen oplossing: dan verspreiden 25 kinderen zich over de andere klassen en zitten ze daar zelfstandig te werken aan de weektaak. “De klas waarin leerlingen opgevangen worden is onrustiger, de leerlingen krijgen niet de instructies die ze verdienen en de leerkracht wordt extra belast”, somt Cornielje de gevolgen op. Inhalen van instructies is roostertechnisch praktisch een onmogelijkheid.

De werkdruk is hoog, zegt ze. Ze werkte hiervoor in het bedrijfsleven dus ze heeft vergelijkingsmateriaal. Daar komt bij dat de drempel voor een leerkracht om zich ziek te melden al hoog ligt, maar “nu zijn collega’s in staat om les te komen geven terwijl ze amper op hun benen kunnen staan. ’t Is in deze situatie wachten tot er iemand door zijn hoeven gaat.”

Onrust en kwaliteitsverlies

Een collega bracht op haar vrije dag haar eigen kinderen onder om voor een zieke in te vallen. Ib’ers laten hun werk liggen om klassen over te nemen. Een pas-afgestudeerde bekende, nog zonder VOG, was zo goed om bij te springen. Maar het leidt vooral tot onrust en kwaliteitsverlies. “Het werk van een intern begeleider die inspringt blijft liggen. Dat is ondersteuning waar onze kinderen ook recht op hebben.”

Ouders    

Ouders merken het pas echt op het moment dat een klas naar huis wordt gestuurd. De tien keer daarvoor dat collega’s achter de schermen voor een noodoplossing zorgden, voelden zij de gevolgen van de WWZ niet. Cornielje: “Ze komen verifiëren of wel aan alle mogelijkheden zijn gedacht, maar reageren na uitleg ook begripvol. Sommigen willen zelf meedenken over mogelijke oplossingen.”

Naar Den Haag

Het liefst zou ze met andere scholen naar Den Haag gaan. Want scholen wringen zich nu in allerlei bochten om hun invallersprobleem op te lossen, maar het eigenlijke probleem is “deze wet, die voor niemand werkbaar is”.

“’t Is allemaal nogal simpel gezegd van Asscher”, vindt Cornielje, “dat scholen meer gebruik moeten maken van de bestaande mogelijkheden. Ik zou zeggen: kom eens kijken wat werkelijk de consequenties zijn.”

Lees ook