U bent hier

Blogs

De vrijwillige ouderbijdrage roept elk jaar wel de nodige vragen, wrevels en dilemma’s op. Dat bleek maar weer uit de oproep die Stichting Leergeld Nederland deze week deed: Beperk de kosten, zet ouders niet onder druk en sluit kinderen niet uit

Ik doe een poging er eens met andere ogen naar te kijken en ga daarvoor te rade bij nieuwe initiatieven die zich in onze samenleving voordoen.

Het bericht over ouders die hier hun kinderen van scholen halen omdat deze in contact zouden staan met Fethullah Gülen (die volgens de Turkse overheid achter de couppoging zit), roept bij mij een ongemakkelijk gevoel op. Natuurlijk, ouders hebben in Nederland principieel de ruimte om zo’n stap te zetten, maar tegelijkertijd wordt de school, die de rug wordt toegekeerd, de kans ontnomen om kinderen bij elkaar te brengen. 

Wennen aan een nieuw evenwicht

Vooraf

De bestuurder vertrekt. Er vindt een wisseling van de wacht plaats! Het is zo’n thema waarover wij ons in de afgelopen jaren steeds meer begonnen te verwonderen. In eerste instantie riep het vragen bij ons op als: wat is de aanleiding voor de bestuurder om te vertrekken, wat is de oorzaak en op welke manier zijn intern toezichthouders hierbij betrokken? Maar op een bepaald moment raakten we (nog) meer gefascineerd door het zoeken naar antwoord op vragen als:

Vorige week was het weer zover: het lerarentekort! Vlak voor de scholen beginnen, luidt de PO-Raad de alarmbel. Als er niets gebeurt is er over tien jaar een lerarentekort van 6.000 tot 8.000 banen in het primair onderwijs, want in die tien jaar zal 25 procent van de leraren met pensioen gaan. Bij zo’n laatste ‘berekening’ spits ik altijd mijn oren – ik zat in de auto toen ik het bericht hoorde – want als een arbeidzaam leven zo’n 40 à 45 jaar duurt is het toch logisch dat iedere tien jaar ongeveer een kwart van de medewerkers in die sector afzwaait.

Waar Nederland al massaal in weekendstemming was, de forenzen al op weg naar huis en scholen leeg druppelden, gebeurde er ergens op een school in Den Haag iets bijzonders. Niet voor het eerst, en ook niet voor het laatst. Aangekomen bij het prachtige schoolgebouw van Christelijk College de Populier werd ik op het bordes opgewacht door docent Arjan van der Meij. Ik was te gast bij een zogeheten Fabklas op de Populier.

Op de aftiteling van het spektakelstuk Brexit stond de naam van Dominic Cummings; erachter stond: director Vote Leave campaign. Ik ken hem uit de tijd dat hij de meest invloedrijke adviseur was van Michael Gove, die tussen 2010 en 2014 de onderwijsminister van Engeland is geweest. Gove geldt als het brein achter de Leave-campagne. Beiden heten een rauwdouwer te zijn, mensen die koste wat kost het bed eens flink willen opschudden. 

Pagina's