Er was eens… (deel 1)

Afgelopen week schreef ik iets over terugblikken en vooruitkijken. Deel één van een blogreeks in sprookjesvorm waarin we op zoek gaan naar de balans tussen vrijheid en begrenzing.
 
We? Jazeker, want juist in een dialoog kun je leren. Daarom zal ik om de week een hoofdstuk van het sprookje publiceren en een duiding (of misschien wel: moraal) van het verhaal. En ik nodig u, als lezer, van harte uit om te reageren. Omdat het sprookje daarmee gaat leven, maar ook omdat we daardoor de balans tussen vrijheid en begrenzing in de praktijk van alledag verkennen.

Volgens mij is het dan nu zover, het sprookje kan beginnen; gaat u er rustig voor zitten, want we beginnen natuurlijk met:

Er was eens…

In Ameliorika moeten alle kinderen van hun ouders op hun twaalfde naar de Vrijplaats voor Alomvattende Ontwikkeling (VAO) in Plezantium om te leren hoe ze hun leven in Ameliorika later het beste kunnen opbouwen. Het is het wonder van Plezantium: in het centrum van de stad staat sinds mensenheugenis een magische driehoek die rust op een reusachtige gouden bal. Deze bal draait continu rond tussen de randen van een kloof. 

Op de driehoek is het belangrijkste gebouw van de stad gebouwd: de Vrijplaats. Plezantium dankt immers dit wonder – en daarmee zijn aanzien in binnen- en buitenland – aan de Vrijplaats. Alleen doordat de grootste talenten van Plezantium -die allemaal op de Vrijplaats hun ‘alomvattende ontwikkeling’ hebben genoten- hun diverse capaciteiten hebben gebundeld, is het wonder van volmaakte balans tot stand gekomen. Dagelijks lopen mensen in en uit en verplaatsen leraren en leerlingen zich door het gebouw, maar altijd is de driehoek perfect in balans gebleven. Aan het hoofd van de VAO staat Wilfred, een vrolijke man van in de zestig die hiervòòr dertig jaar het vak ‘Beter worden in de samenleving’ heeft gegeven en van alle leraren in Plezantium het meest favoriet is.

De laatste tijd heeft Wilfred zorgen; de driehoek op de gouden bal begint naar één kant te hellen. En het lijkt of de gouden bal dieper in de kloof zakt en minder vloeiend draait… Volgens Wilfred begon het toen de nieuwe koning Rinus II vlak na zijn aantreden nieuwe wetten voor de alomvattende ontwikkeling uitvaardigde. Maar niemand durft hardop dat verband te leggen… 

Om zijn wetten door te voeren, heeft Rinus II voor de Vrijplaats een Raad van Licht ingesteld. Die bestaat uit drie wijze magiërs uit Ameliorika die alle drie een eigen magische kracht hebben. Er is alleen één probleem: ze hebben elkaar nooit eerder ontmoet en hun krachten voor de VAO werken alleen als ze die gezamenlijk inzetten. Maar dat weten ze nog niet… 

Wat ze wel weten is één ding: ze willen de koning én Wilfred helpen om te zorgen dat de tijd op de Vrijplaats in Plezantium voor alle leerlingen weer de leukste tijd van hun leven is. 

Reageren? Doe dat hieronder, of neem contact met me op. 
Lees volgende week verder…

Intussen staat de uitleg over de proloog online. Lees'm hier.

Reacties

Door hans ormel (niet gecontroleerd) op

wat ooit eens begon als het vertellen van een verhaal aan kleuters...kan nu een spannend wereldomvattend verhaal gaan worden.
Ben benieuwd welke leeftijdscategorie zich het meest aangesproken gaat voelen door "het sprookje".

Nieuwe reactie inzenden